ก่อน ๒๐ กันยายน,
จะต้องไปสมัครสอบวัดระดับภาษาญี่ปุ่น
ซึ่งหลงคิดไปอยู่นานว่ามันหมดเขตรับสมัครไปแล้ว !!!
 
โชคดีที่เผอิญเข้าเว็บ สสท. (ที่เรียนภาษาญี่ปุ่นที่เก่า)
แล้วเจอะกับวันสุดท้ายของการส่งใบสมัครพอดิบพอดี
จะได้สอบ N3 เสียที..
 
 
 
 
 
 
ก่อนตุลาคมนี้,
อยากไป Dialogue in the Dark - ซึ่งเป็นอีกสิ่ง..
ที่คิดว่าจบไปนานแล้ว, แต่ก็ยัง
 
เฝ้ารอว่าจะมีคนไปด้วยกัน
แต่ปัจจุบัน, ก็ยังไม่มี
ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า "ไม่มีเวลา"
และถ้าเราเป็นคนเดียวที่มี
 
ก็คงต้องไปคนเดียว..

 
 
 
 
 
 
 
 
 
เกือบลืมตัวเองไปแล้ว
เพราะใส่ใจ 'คนอื่น' มากเกินไป
หวาดระแวง
ระแวดระวัง
จนบางที.. 
ลืมแม้กระทั่ง 'โลกส่วนตัว'
หรือ 'โลกของฉัน'
 
รู้ทุกเรื่องของคนอื่น
แต่กลับไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับตัวเอง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
จริงจริงแล้ว,
ไม่ว่าใครคนไหน
สำหรับ "ตัวเราเอง" ก็เป็นได้เพียง "คนอื่น" เท่านั้น
 
การเขียนบันทึก
เป็นช่วงเวลาที่เราได้ทบทวน - ถามไถ่
ถึงความเป็นไป ความรู้สึกของตัวเอง
 
วันหนึ่งวัน
ที่ต้องพบปะผู้คนมากมาย
รับข่าวสารจากผู้คน - FB
ดูภาพถ่ายของใครต่อใคร, ที่ทั้งอาจรู้จัก และไม่รู้จัก
มีข้อความทั้งมีสาระและไม่มีสาระผ่านสายตาอยู่ตลอดเวลา
 
โลกเคลื่อนไหวไม่หยุดนิ่ง
แต่เรากลับไม่ไหวติง
 
การอยู่กับตัวเองทำให้มีสติมากขึ้น
พอที่จะได้ทำอะไรต่อมิอะไร
ซึ่งล้วนอยู่ภายใต้กำหนดของวันและเวลา
 
 
 
 
 
 
 
 
 
วันที่มันผ่านไปแล้ว
เรานึกภาพไม่ออกหรอกว่าเป็นอย่างไร
 
นอกจากเดินทางร่วมไปกับมัน..
 
ได้ก้าวผ่าน ได้ลงมือทำ
เพราะตอนที่มันยังอยู่
หรือตอนที่เรายังทำมันได้
 
ถ้ามัวแต่ปฏิเสธว่า "ไม่มีเวลา"
เวลา, จะกลายเป็นตัวกำหนด - เรา
หาใช่เราไปกำหนด - มัน
 

Comment

Comment:

Tweet

big smile

รู้สึกห่างจากตัวเองเหมือนกัน
แทบไม่รู้จักตัวเอง
big smile

#4 By L*Ourson on 2011-09-12 17:38

big smile สอบผ่านชัวร์

#3 By Paa orKant on 2011-09-12 09:20

สำคัญที่สุดคือตัวเองค่ะ วันๆนึงเจออะไรตั้งมากมายบางทีก็ยังไม่ทันได้ตั้งตัวด้วยซ้ำไป สุดท้ายแล้วก็ต้องมานั่งทบทวนว่าวันนึงเรารับอะไรกันมาบ้าง ดีค่ะ :D

#2 By gaem88 on 2011-09-12 00:13

surprised smile

#1 By bouudaes on 2011-09-12 00:08