ศิลป์ประตู

posted on 08 Jun 2011 08:27 by millhz
 
 
 
 
ผินสายตาไปมองแถบด้านขวาสักนิด
คุณจะเห็นเอนทรี่ "สินละปากอนก่อนที่เราจะไปเก๋ากัน (๑)"
มันคือเอนทรี่ที่เราเขียนถึงงานรับน้องเมื่อสองปีที่แล้ว,
สมัยที่เรายังเป็นเฟรชชี่
ส่วนปีที่แล้ว.. ด้วยเหตุผลทางการเมือง
งานรับน้องจึงถูกยกเลิกไป.. น่าเสียดาย
 
ปีนี้..
ศิลปากรรุ่นที่ ๖๘
ได้รับการต้อนรับในฐานะน้องใหม่
 ภายใต้ชื่อ "ศิลป์ประตู"
 ประตูสู่ศิลปากร
 
บรรยากาศการรับน้องแบบที่เราเคยเจอหวนกลับมาอีกครั้ง
ทั้งเด็กจิตรกรรมฯ ที่ยังคงรูปแบบคอสเพลย์ไว้
ในราคาต้นทุนที่ต่ำเสียจนไม่อาจเชื่อ
 ทั้งเด็กเด็คฯ พร้อมพร็อพสีส้ม, ในธีมของช่างก่อสร้าง
พร้อมก้มหน้าก้มตา ไม่อาจเสวนากับใครได้
 ทั้งเด็กไอซีที ทั้งเด็กดุฯ
ที่มาพร้อมกับพร็อพแบบสัตว์สีน้ำตาลน่ารัก (สีประจำคณะ)
 และวินมอเตอร์ไซค์เสื้อสีชมพู (สีประจำคณะดุริยางค์)
 ส่วนเด็กอักษรฯ พัฒนาพรอพกว่าทุกปี
(ที่คิดว่า "พัฒนา" เพราะมันดีกว่ารุ่นเราทำ)
เป็นป้าย Arts ตัวพ่อ Arts ตัวแม่คาดบนหัว
 
กิจกรรมรับน้องมีตั้งแต่เช้าถึงฟ้ามืด
เมื่อถึงตอนเย็นจะไปรวมกันที่ "สปอร์ตคอมเพล็กซ์"
 
มันน่าใจหายก็จริง
แต่เราทำได้แค่ผ่านไปผ่านมา
เพื่อรับชมความเป็นไป
 
เพราะมันเป็นคราวของ "ผู้ที่เข้ามาใหม่"
 
สองปีของเราผ่านไปแล้ว
ก้าวเข้าสู่ปีที่สาม
และมันกำลังดำเนินการอยู่
 
มันคงจะเป็นเวลาที่เดินไปข้างหน้าเรื่อยเรื่อย
แต่คงที่ และสม่ำเสมอ
อาจเร็วไปบ้าง, ในบางครั้งของความรู้สึก
 
แต่ไม่ว่าจะเป็นรุ่นไหน ปีอะไร 
ยังไงทุกคนก็จะต้องผ่านมันไป..
 
หลายเอนทรี่ของเราอาจจะดูเหมือนเป็นความรู้สึกอาวรณ์ต่อช่วงชีวิต
แต่ชีวิต.. ก็มีเพียงแค่ "อดีต" เท่านั้นที่เรารู้สึกได้
ว่ามันเป็นเรื่องจริง
 
สิ่งที่ผ่านไปแล้ว
จะยังคงอยู่เสมอ
ตราบที่เรายังนึกถึงมัน
เราเชื่อเช่นนั้น..
 
หลายอย่างที่เราได้มาจากอดีต
หากมันยังคงอยู่ในช่วงเวลาปัจจุบัน
เราควรจะรักษามันไว้ให้ดีไปจนถึงอนาคต
 
ประตูสู่ศิลปากร
เป็นประตูที่เราไม่เคยคาดคิดว่าจะได้เข้ามาสัมผัส
หลายครั้งที่บางวิชา หรือสิ่งที่เราทำความเข้าใจอยู่นั้น
มันอาจจะทำให้เรารู้สึกว่า.. มันไม่ใช่
 
แต่ถ้าลองมองให้กว้าง
เปิดใจมองท้องฟ้า
ที่อยู่เหนือออกไปข้างบนผืนดินทับแก้วนี้..
 
มันยังมีอะไรที่เราไม่รู้อีกเยอะ
 
และบางทีสิ่งที่เราคิดว่าไม่ใช่
มันอาจจะเป็นสิ่งที่เรามองข้ามไปก็ไม่แน่..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ศิลป์ประตู
ประตูสู่ศิลปากร
อยากขอบคุณเสมอทุกปี
ที่ให้โอกาสเราได้มาใช้ชีวิตที่นี่
มีเพื่อน มีรุ่นน้องที่น่ารัก และมีรุ่นพี่ (บางคน) ให้เรานับถือ
มีเพื่อนต่างคณะที่แนวคิดเดียวกัน คอยสนับสนุนความฝัน
และมักถามถึงความต้องการของเราบ่อยบ่อย
 
ถ้าไม่ได้เข้าประตูนี้
ทุกวันนี้จะเป็นอย่างทุกวันนี้หรือไม่นั้น..
ก็ไม่อาจทราบได้เลย
 
จาก
อักษรศาสตร์ รุ่น ๔๒
ศิลปากร รุ่น ๖๖
 
คิดถึงอยู่ตลอด
แม้ยังปั่นจักรยานร่อนอยู่
:)

Comment

Comment:

Tweet

คิดถึงศิลปากร รักตัวอักษรของคุณ
ช่วงเวลาที่ดีที่สุดของผม เกิดขึ้นที่นี่เช่นกันครับ

#4 By Pause me again on 2011-06-10 21:38

ศิลปะยืนยาว ชีวิตสั้น big smile

#3 By pls. on 2011-06-09 00:08

เวลาผ่านไป ทุกสิ่งก็คือดีตให้หันไปมอง

สุข ทุกข์ เคล้าปนกัน

#2 By ไร้น้ำยา on 2011-06-08 15:54

big smile

#1 By bouudaes on 2011-06-08 08:51