เมื่อคำว่า "ทะเล" ถูกบ่นพร่ำเพ้อเป็นทำนองโดยนักร้อง
เมื่อ "สายลม" ที่นครปฐมโชยมาพร้อมกับกลิ่นขี้หมู
เมื่อ "เสียงคลื่น" กลายเป็นที่คิดถึง
และเมื่อ "ดนตรีแจ๊ส" กำลังจะไปตั้งบรรเลงบนชายหาด

 

 

 

 

ตัดสินใจไว้นาน
เหลือแค่เก็บกระเป๋า
กับทิ้งงาน..

อาจดูเลวหน่อยหน่อย

แต่เรื่อง "เที่ยว" เรื่องใหญ่
ไม่ไปตอนนี้แล้วจะไปตอนไหน
ถ้าจู่จู่เกิดตายขึ้นมา
หรือพบว่าเป็นเนื้องอกในสมองจะทำไง..

อดเที่ยวอะดิ,
ใครจะไปยอม..

 

 

 

 

ไปกับกล้องตัวแรกในชีวิต
Nikon D5000
ซาบซึ้งพระคุณบิดามารดาอย่างหาที่สุดมิได้
เพราะมันเป็นอะไรที่เราถวิลมานานมาก
ว่าจะเก็บเงินซื้อ..
แต่อาจจะได้ใช้ราวชาติหน้า
ดังนั้น, ลั่นชัตเตอร์ทุกภาพแด่ผู้มีพระคุณ

เพิ่งถ่ายครั้งแรก
เพิ่งเริ่มเล่น
อาจจะยังไม่สวยเท่าไร
ลองชมดูแล้วกัน..

 

 

 

 

อย่างที่อ่าน

 

หาดทราย สายลม เสียงคลื่น ไอเค็ม กลิ่นทะเล และแจ๊ส

 

หาดกลางวัน

 

น้ำลง

 

หางม้า

 

เรือรอ (เรา)

 

กางเกงเลกับสองเรา ณ ทะเล

 

เวิ้งว้าง

 

สิ่งมีชิวิตริมหาดทราย

 

เปลือกหอย

 

ผ่าน..

 

บกกับน้ำ

 

ชีวิตชีวา

 

ความสุขตามธรรมชาติ

 

หัวหินราตรี
(เราคนขวาสุด อิอิ)

 

ขบวนนี้ไปหาดใหญ่

 

กระเป๋าอยากเป็นลูฟี่ (เลยใส่หมวกฟาง)

 

ของฝากจากทะเล

 

 

 

 

ทริปนี้, เกิดจากบทสนทนาสั้นสั้นในวงหมูกะทะ..
ระหว่างเพื่อนกับเพื่อนที่คิดว่าไปไหนไปกัน
ชวนปุ๊บ ไม่จำเป็นต้องคิด
กลับตอบตกลงทันทีว่าจะไป

เราไม่มีแผนการ
ไม่มีการจองที่พักล่วงหน้า
ไม่ได้คิดเลยว่าจะไปทำอะไร

รู้แค่ว่าที่ "หัวหิน" มี "ทะเล"
และการได้ไป "ทะเล" คงจะมีอะไรที่ไม่ธรรมดา

 

 

ลงจากรถตู้ก็เดิน เดิน และเดิน..

เราเคยแบคแพคไปหัวหินครั้งหนึ่ง
แล้วก็ไปเที่ยวแบบไป-กลับอีกครั้งหนึ่ง
เลยพอรู้ทิศทางบ้าง, แต่มันก็นานมาแล้ว
(ติดตามได้จากเอนทรี่นี้)

การหาที่พักไม่ใช่ปัญหา
แต่ "ราคา" ของที่พักคือปัญหา
เราเดินหาที่พักกันสี่ห้าที่
กว่าจะได้ห้องพัดลม
ในราคาที่หารกันแปดคน
แล้วจะตกคนละ ๓๕๐ บาทไทย
ซึ่ง "โรงแรมสิริเพชรเกษม" ถือว่าโอเคที่สุดแล้ว

 

 

คืนแรก, ผ่านถนนคนเดินและฟังแจ๊ส
ไปกินโจ๊ก ๑๕ บาทที่แสนอร่อย
เดินดูไฟ เดินดูของ เดินดูคน
ช่างอิ่มตา อิ่มใจ และอิ่มท้อง
รู้สึกว่าหัวหินเป็นเมืองที่ไม่เงียบเหงา
มีคนหลายชาติหลากภาษามาเยี่ยมเยียน
มีคนไทยด้วยกันเองมาแกร่วริมทะเล
รู้สึกชอบความเป็น "หัวหิน" ก็ตรงนี้
แต่ยังรู้สึกถึงความวุ่นวายและความสกปรกอยู่
มันจึงยังไม่เป็นที่นิยมอันดับท๊อปในใจเราเท่าไร

เดินตะลุยทรายดูดไปนั่งฟังแจ๊สหน้าเวที
เพื่อนเจอกับเพื่อนคณะดุริยางค์, มอเรา
ได้นั่งด้วยกัน ฟังเพลงคลอเสียงคลื่น
เจอพี่ประธานสโมฯ ของมอด้วย
แต่เพื่อนเรารู้จักพี่เขา, เราไม่รู้จัก
แค่กำลังจะกลายเป็นคนคุ้นหน้ากันหลังจากนั้น

แจ๊สวันแรกเลิกสี่ทุ่มครึ่ง
เราจึงเดินลัดเลาะไปตามชายหาด
นั่งคุย นั่งมองทะเลสีดำ
เห็นแสงไฟของเรือหาปลาวิบวับในกระแสคลื่นนั้น

เพื่อนคนหนึ่งเอ่ยถึงความกว้างใหญ่ของทะเล
เอ่ยถึงเรื่องราวในสังคม การเรียน และโลกมหาวิทยาลัย
เมื่อเรามาอยู่ใกล้ชิดกับสิ่งที่กว้างใหญ่กว่า
และเราไม่สามารถเอาชนะมันได้
มนุษย์เป็นเพียงสิ่งมีชีวิตเล็กเล็กเท่านั้น

 

กลับโรงแรมกันราวตีสาม
สองห้อง, นอนห้องละสี่คน
ตื่นกันมาตอนเที่ยงออกไปตระเวนหาของกิน
เราเสนอให้ไปหาอาหารทะเลกินกัน
เพราะไหนไหนก็มาเยือนถึงริมทะเลแล้ว
จะแคล้วคลาดอาหารทะเลไปก็น่าแปลก
เลยโบกรถสองแถวไป "เขาตะเกียบ"
ซึ่งครั้งที่เราแบคแพคมา, พี่เราพาไปกินที่ร้าน "บ้านปูเป็น"
อาหารมันค่อนข้างถูกนะ, ในความคิดเรา
แม้ถูกแล้วแต่ยังจะแพงก็เหอะ
สรุปหมดไปคนละ ๑๕๐ บาท

เดินจากเขาตะเกียบ
ไปเรื่อยเปื่อยริมหาด
ท้องฟ้าตัดกับน้ำทะเลสวยมาก
พระอาทิตย์หยุดส่งแดดมาทำงาน
ทุกอย่างเบื้องหน้าสวยงามอย่างที่ทะเลในจินตนาการเราบอก
มันไม่หม่น มันไม่เทา
มันสวย.. สวย.. จนหลงเสน่ห์

 

คืนที่สอง, โต้รุ่ง
ได้เจอะเจอชาวต่างชาติ
ได้พูดคุยบ้างประปราย
เพราะเพื่อนมันชอบทักทาย
ก็คุยคุยกันไป
หลอกจับมือเขาด้วยการแนะนำตัว
เขาชื่อ "แมททิว" มาจาก "แคลิฟอร์เนีย"
เขาเล่าว่ามาเมืองไทยเป็นครั้งที่สองแล้ว
ครั้งแรกมาตอนที่ปั่นจักรยานจากเชียงรายไปกัมพูชา
รู้สึกทึ่ง..

เพื่อนอีกสองคนพยายามที่จะหาคนติดต่อให้ได้ในค่ำคืนนี้
มีความรู้สึกว่ารังสีความพยายามแผ่ซ่านออกมา
และสุดท้าย, ทั้งเขาและเธอก็ไม่ผิดหวัง

การได้รู้จักคนแปลกหน้า
ในยามพระอาทิตย์และพระจันทร์หายไปจากท้องฟ้า
มีเพียงแสงไฟสีส้มจากบอลลูนที่ลอยอยู่ใต้เมฆ
เสียงดนตรีแปลกแปลกที่ไม่ใช่แนวตัวเอง
น้ำทะเลที่อยู่ใกล้เพียงกระโดดข้ามหาดทรายไปไม่ถึงสองก้าว

รู้สึกว่ามันแปลกดี
และชอบความรู้สึกนี้

มันน่าแปลก, ที่คนบางคนเราเจอเขาทุกวัน
อยู่ใกล้เขา ใกล้เสียจนบางทีเราลืมสังเกต
เรากลับจำเขาไม่ได้
อาจคุ้นหน้า แต่จำชื่อไม่ได้..

กับคนที่เพิ่งเคยเจอ
แต่รู้จักในสถานการณ์ที่ทำให้รู้สึกแปลกได้
กลับทำให้เราจดจำเขาได้
แม้สุดท้ายอาจจะลืม
แต่มันก็เป็นอะไรที่แปลกและรู้สึกว่ามันน่าจำอยู่ดี

คนแปลกหน้าที่ทะเล

คนที่ทิ้งพันธะและภาระ
หนีมาอยู่ในอ้อมกอดของทะเล
ไม่ต่างกัน..

 

 

 

 

ที่มาของชื่อ
คือการหนีงานของเรา
อยากไปเที่ยว
แต่มี "พันธะ" และ "ภาระ"

ทีแรกก็กลัว..

แต่พอเปิดเพลง "เรื่องบ้าบ้า"
รู้สึกว่า.. แค่โยนมันทิ้งไป
เก็บกระเป๋า ใส่รองเท้า
มือถือจุเพลงที่ชอบ พร้อมสายหูฟัง

ออกไป..
เดินทาง..
พบเจอ..
บันทึก..
กลับมา..
เล่า..
เขียน..

แล้วเดี๋ยวจะออกไปใหม่

 

 

Comment

Comment:

Tweet

อ่านแล้วเพลินจริงๆค่ะ

ภาพสวยมากๆ
ชอบทุกคำที่พี่เขียน สุดยอดดดด:~))

#26 By happiness (113.53.84.197) on 2010-08-07 17:28

ช่วงเวลาที่ตัดสินใจออกเที่ยวแล้ว ต้องเที่ยวให้สุด ๆ เนอะ

ลืม ๆ ภาระไว้บ้าง จะได้สนุก ^^


ได้นั่งฟังเพลงริมทะเล เพียงคิดตามก็มีความสุขแล้ว ;)

มีความสุขเลย ๆ เนอะ big smile big smile




บรรยากาศวันนี้ สีเข้ากับทะเลมาก ๆ เลยค่ะ ^^ big smile

#25 By Initmate on 2010-06-25 22:27

เสียดายไม่ได้ไป

#24 By not in use on 2010-06-25 22:13

พี่แว่น
- ขอบพระคุณที่แวะเข้ามาชม อิอิ

confused smile

#23 By bouudaes on 2010-06-24 13:52

big smile

#22 By พี่แว่น (202.80.245.10) on 2010-06-24 09:31

อยากไปด้วยอ้ะ

อยากเหนหน้าหนุ่มคนนั้นของพี่หมิวด้วย

T_T

โน้งโบวถ่ายภาพสวยนะคะ
Hot!

อิจฉาจริงๆเลย
แปลกเนอะ
เราไปทะเลเหมือนกัน แต่คนละที่
ทั้งๆที่ รอคอยวันที่จะไปพร้อมกันมาแสนนาน
open-mounthed smile

#21 By inthebee on 2010-06-23 23:48

ขยำแล้วขว้างทิ้ง sad smile
ปูตัวเล็กน่ารักอ่า ><


ทะเลสวยย
บรรยากาศพาไป ~
Hot!

#20 By -nim on 2010-06-23 21:17

สนุกมากกกกกกกกกกconfused smile confused smile confused smile

#19 By faifai (158.108.229.89) on 2010-06-23 15:34

Hot! เป็นหัวหิน ที่สดใส สวยงามมากๆเลย..

เที่ยวกับเพื่อน รู้ใจนี่ สนุก..มาก..มาย นะค่ะ big smile
เพราะมันใกล้ตะหากละ แม่นางตุ้นน้อย
ถ้าไปไกลกว่านี้ได้ และประหยัดเงิน
ไปนานแหล่ว
อิอิ

surprised smile

#17 By bouudaes on 2010-06-23 11:04

อักษรชอบไปหัวหินsad smile sad smile
กลับทริบที่ไม่ได้นัดหมาย ไม่ได้จองห้องพัก..
(แล้วโดนหลอกเงินที่นั่น..)

#16 By hikineko on 2010-06-23 09:52

อยากไป Jazzzzzz หัวหินนน

#15 By E.T.*** on 2010-06-23 00:20

ดูรูปอย่างเดียวก็กรี๊ดเเล้ว

#14 By มหา (58.9.128.186) on 2010-06-22 21:35

แกถ่ายรูปสวยนะ แต่รูปทะเลอยากให้แกเน้นท้องฟ้าหน่อยว่ะ
ปรับซะขาวเว่อจนท้องฟ้าหายหมด sad smile

ชอบหลายรูป *จิ๊กๆ*


ดีจังได้ไปเที่ยว
เสียดายที่ไม่ได้ไปด้วย
ไว้ไปด้วยกันนะ
*กอดหนึบหนับ*

#13 By babuababo on 2010-06-22 20:24

อ่านล่ะอยากไปบ้าง 555+

แต่เรายังไม่กล้าพอจะไปคนเดียว cry
เราเคยนั่งรถไฟไปหัวหิน ปวดก้นมากๆๆๆ big smile แต่สนุกดี

#11 By Paa orKant on 2010-06-22 16:08

น่าสนุกมากๆ

#10 By mintd*-* on 2010-06-22 15:46

พันธะและภาระดูจะทำให้การท่องเที่ยวทวีความเพลิดเพลินconfused smile

#9 By Ruchesmowse on 2010-06-22 15:44

ภาพสวยค่ะ

อยากจะหนีงานไปซะวันนี้เลย question



#8 By หนวดแมว on 2010-06-22 13:45

อ่านแล้วอยากหนีเที่ยวขึ้นมาตะหงิดๆ cry
ภาพ สีสัน สบายตามากเลยค่ะพี่โบว์ confused smile confused smile confused smile

#7 By L*Ourson on 2010-06-22 10:11

เที่ยวแบบนี้น่าจะมันส์
ได้ชาร์ทแบทconfused smile

#6 By wesong on 2010-06-22 08:53

ภาพสวยมากค่ะ confused smile
cry surprised smile

#4 By bouudaes on 2010-06-22 08:29

ขอบคุณมากๆ ที่ได้ร่วมเดินทางไปด้วยกันอีกครั้ง
ขอบคุณที่บันทึกเรื่องราวและความทรงจำให้ได้คิดถึงอีกครั้ง

เรา..ขอบคุณทะเล
หาดทรายสายลมพร่างพรมเย็นฉ่ำ
ดื่มดำความหวานผ่านเกลียวคลื่นกัน
ท่ามกลางทะเล อ้อมกอดแห่งรัก
ชื่นฉ่ำความรัก ทะเลฉ่ำหวาน

ทริปนี้ ไปแบบง่ายๆชิวๆจริงๆ ฮ่าๆๆๆ
แต่ก็สนุกดีนะ ธรรมชาติ เรียบๆง่าย
เด๋วคงได้ไปกันอีก เร็วๆนี้นะจ๊ะ

ขอบคุณเพื่อนๆที่เดินทางไปด้วยกัน
และขอบคุณคนๆนั้น ที่อยู่ข้างๆเราตลอดเวลา
คิดถึงๆๆๆ ทริปนี้ จะอยู่ในความทรงจำของเราตลอดไป


ปล. กล้องสวยมากๆเลยน้องโบว์ คนถ่ายก็สวยนะจ๊ะ อิอิ
ปลล. รออ่านๆ ได้อ่านซักที ฮ่าๆ

#3 By ma-mew (119.42.94.178) on 2010-06-22 01:52

อยากไปมั่งจัง

#2 By dnzine108 on 2010-06-22 01:37

sad smile

#1 By bouudaes on 2010-06-22 01:36