หากถามว่าเรารู้จักฟิล์มดีแค่ไหน ?
ข้อนี้เราคงตอบไม่ได้
แต่ถ้าถามว่าเรารู้จักฟิล์มมากขึ้นเพราะใคร ..
อันนั้น, ค่อยมีที่มาที่ไปที่น่าสนใจหน่อย

 

 

 

 

เรื่องนี้มันเกิดขึ้นเมื่อไม่นานนักหรอก
และมันก็ไม่ค่อยมีอะไรที่น่าสนใจ
พอพอกับที่เราจำไม่ได้อย่างชัดเจนนั่นแหละ

เลยชินกับคำนี้ไปล่ะ - "เพราะมันเป็นไปแล้ว"
"พอมารู้ตัวอีกที มันก็เป็นไปอย่างนั้นแล้ว"

จากที่เคยคิดว่าต้องตามให้ทันสมัยตลอด
มีกล้องดิจิตอลเกิดขึ้นมาในโลกแล้วก็ต้องหามาใช้
โดยไม่เคยมองเห็นมาก่อนเลยว่า, ฟิล์มมันดียังไง

เมื่อได้รู้จัก ก็เริ่มหลงเสน่ห์
บางทีของเก่ามันก็มีเสน่ห์ในตัวของมัน
ไม่ต่างจากคนที่หลงรักมันอีกคนสักเท่าไร

เพราะในความธรรมดานั้น
มี "ความพิเศษ" ซ่อนอยู่ ..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ภาพจากกล้องฟิล์ม - ภาพนิ่ง
ภาพที่หยุดช่วงเวลาที่สวยงามเหล่านั้นเอาไว้
ภาพที่เป็นตัวสานต่อความไม่ชัดเจนของความทรงจำ ..
ให้เคลื่อนไหวต่อไปในห้วงความคิด
ภาพที่ลางเลือนในหัว แต่ไม่เลือนลางไปจากใจ ..

ขณะล่องเรือข้ามฟากข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา

 

จุดโฟกัส

 

วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร

 

นกพิราบกับธงสีเหลือง

 

โฟกัสผิด

 

ชอบภาพนี้ ดูดีในแบบของมัน

 

ชอบกำแพงสีเหลือง ณ หอศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วังท่าพระ

 

มุมเดียวกัน แต่เปลี่ยนคน

 

คนเดิม แต่เปลี่ยนมุม

 

วัดพระแก้ว, ที่ที่กว่าจะได้ไปด้วยกันนั้นต้องใช้เวลากว่าสี่รอบ
ครั้งแรก .. เขาแต่งตัวเรียบร้อย เราใส่กางเกงขาสั้น
ครั้งที่สอง .. แต่งชุดนักศึกษาทั้งคู่ แต่ไปตอนเย็น ซึ่งมันปิดแล้ว
ครั้งที่สาม .. เราแต่งชุดครบสูตร แต่เขาใส่กางเกงขาสามส่วน
และครั้งสี่ .. บันทึกเป็นภาพที่คุณกำลังจะได้ชมต่อจากนี้

 

แดดร้อนมาก

 

แย่งกระบองครุฑ

 

เดิน ..

 

หยุด และยืน ..

 

เดินกลับ ..

 

ซ่อน แอบ

 

ประตูบ้าน

 

ขอพลังจงสถิตอยู่กับข้า

 

ใต้ร่มไม้ที่พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ

 

ณ ขณะเวลาที่พระอาทิตย์สาดส่องมายังถนนพระอาทิตย์

 

ที่เดิม แต่คนหนึ่งคนถูกแทนที่ด้วยคนอีกคน

 

มุมแปลกดี - เขาบอก

 

มุมสวยดี - เราบอก

 

"เอาให้เห็นยอดและมีสเปซด้วยนะ เราต้องการ" เราสั่ง
"ได้ ได้" เขาตอบ

 

ชอบแสง

 

ชอบมุม

 

"กล้องจับเวลาได้ป่าวเนี่ย ?" เราถาม
"ได้ ทำไมหรอ ?" เขาตอบและถามกลับ
"ถ่ายรูปเราสองคนคู่กันไหม ?" เราถามอีก

 

ไม่ทันตั้งตัว แต่ทันตั้งใจ

 

บนพื้นหญ้าสีเขียวกับเด็กผู้ชายคนหนึ่ง

 

ไม่ว่าจะเป็นคนชาติอะไรต้องผ่านวัยนี้กันทั้งนั้น
เพิ่งสังเกตเห็นว่าเขาชอบถ่ายภาพเด็ก
ทุกอัลบั้มที่ผ่านมา .. จะมีรูปเด็กอย่างน้อยที่สุดก็ภาพหนึ่งล่ะ

 

เขาเดินไปลากถังขยะออกจากมุมภาพ
เดินขึ้นไปยืนอยู่บนที่สูงกว่า และสั่งให้หันหน้าไปทางอื่น
เราบอก "ถ่ายให้เสร็จเร็วเร็วได้ไหม แสบตาเว้ย"
ทางอื่นนี่คือแสงอาทิตย์ล้วน ..

 

เดินมานั่งริมแม่น้ำเจ้าพระยา
พระอาทิตย์ยังคงทอแสงอยู่ใต้ฟ้าแต่เหนือเมฆ
เราว่าภาพนี้เป็นภาพสุดท้ายของวันนั้นที่สวยที่สุด
เพราะเมื่อเรามองที่ที่เขานั่ง และเห็นบรรยากาศรอบรอบตัวเขา
ทำให้นึกถึงคำพูดคำหนึ่งของเขา
ที่ถึงแม้เขาไม่ได้เอ่ยออกมา ..
แต่ทำให้เราซึ้งเสียยิ่งกว่าอะไร

"เราชอบเธอ"

สามพยางค์,
ไม่สั้น ไม่ยาว
แต่กินใจจริงจริง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ปอลอ.
ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน
ขอบคุณที่เข้ามาชม
ขอบคุณที่คอมเม้น

เรื่องของเราบ้างก็เป็นเรื่องส่วนตัวที่ทำให้คนอ่านไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร
แต่คิดว่าบางที, มันอาจสร้างความสุขให้กับใครได้บ้าง
จึงเอามาแบ่งปัน, ในบางช่วงชีวิตที่ทำให้รู้สึกว่า "ฉันนั่งยิ้มลำพัง" ได้ตลอดเวลา

; )

 

Comment

Comment:

Tweet

ยิ่งได้อ่าน ยิ่งชอบจัง

ภาพก้อสวยมาก


แอบยิ้มตามไปด้วยอิๆ

แต่แหม อิจฉาว่ะ ฮ่าๆๆๆquestion

#23 By Bookky (125.27.243.94) on 2010-04-28 22:16

big smile

#22 By bouudaes on 2010-03-28 02:25

อ่านแล้วเพลิน
อ่านแล้วรู้สึกดี
อ่านแล้วยิ้มคนเดียว
อ่านแล้วอิจฉา



ปล. สวยทุกภาพเลยค่ะ
Hot! Hot! Hot! big smile

#21 By -nim on 2010-03-27 19:51

ดูเพลินใจๆconfused smile

#20 By wesong on 2010-03-27 19:42

ขอบคุณที่เขียนให้อ่าน ^^

..

เรื่องราวส่วนตัว ... ใช่ค่ะ บางทีคนที่ผ่านมา
อ่านแล้วไม่เข้าใจทั้งหมด
หรือเ้ข้าใจเพียงเล็กน้อย
เพราะเสี้ยวที่เล่าให้ฟัง ... อาจจะเป็นเพียงบางตอน
ที่ซ่อนความรู้สึกระหว่างบรรทัดเอาไว้ (อย่างดี)

มีเพียงคนเล่าเรื่องเท่านั้นที่เห็นความหมายระหว่างบรรทัด

สิ่งที่คนอ่านได้รับ ... คือ รับรู้ความรู้สึก
รู้สึกได้ว่า ... ภาพชุดนี้ ... มีความรักฉาบอยู่ทุกอณู
รู้สึกดีไปด้วยมาก ๆ เลยค่ะ

รู้ไว้เลยนะคะ น้องโบว์ ...
วินาทีนี้ มีพี่อิน ... มานั่งยิ้มกับน้องโบว์ด้วย
น้องไม่ได้ยิ้มเพียงลำพัง ... ซะแล้วล่ะ ^^


การรอคอย ... คำพูดสั้น ๆ จากใครบางคน
การได้ฟัง ... คำ ๆ นั้น ... แม้เพียงครั้งเดียว
เราก็สุขใจไปทั้งชีวิตได้เลย

ข้างหน้าจะเป็นงัย ... เป็นเรื่องของอนาคต
เนอะ


^^

:)


เบื้องหลังทุกภาพวันนี้ ... ทำพี่อิน ยิ้มตลอดเวลาเลยค่ะ
สงสัยต้องยิ้มต่อไปทั้งคืน ซะละมั้ง confused smile big smile

#19 By Initmate on 2010-03-27 19:06

เฮ้ย ...ภาพสุดท้ายแอบหล่อ
บอกมัน เอาแว่นออกได้แล้ว บดบังความหล่อหมด
open-mounthed smile


เทคนิคเก่าๆ
ฟิลลิ่งเก่าๆ
แต่ ...อารมณ์ ไม่เก่า
ขอให้มีความสุขนะเธอ
ชอบบรรยากาศภาพอกว่ะ
เรียบ เรื่อย ลมเย็น อบอุ่น
รู้สึกถึงสายลมของแม่น้ำเจ้าพระยาเลยว่ะ


ขอพลังจงสถิตย์อยู่กับเจ้า
confused smile

#18 By babuababo on 2010-03-27 18:25

คุณโบว์ ดีใจที่ไปทักทายและแนะนำตัวนะคะ

ชื่อนิวส์นะคะ น่าจะเป็นพี่ล่ะ เรียกน้องโบว์ละกันนะคะ

ถ้าชอบเล่นตุ๊กตากระดาษ ไว้วันหลังพี่ไปเที่ยวอัมพวาหรือสามชุกอีก จะซื้อมาฝากนะคะ เพราะที่นั่นมีขายค่ะ
ลวดลาย เหมือนตอนเป็นเด็ก ๆ เลยค่ะ

#17 By September on 2010-03-27 17:42

พี่หมิวจ๋า ..
เม้นซะขนลุก ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
แต่ก็ขอบคุณมากเลย

มีความสุขคือทุกข์น้อย
ตอนนี้ทุกข์น้อย ก็ดีแล้วเนอะ
big smile

#16 By bouudaes on 2010-03-27 17:28

big smile รูปสวยน่าประทับใจ..น่าเก็บไว้ในความทรงจำทุกรูป..

อิอิ..โรแนติกากด้วย..big smile
ความรัก ความเข้าใจ ความผูกพันธ์
และความฝัน หลอมรวมสองเราร่วมกัน
ให้ฉันและเธอนั้นเป็นนิจนิรันดร์
สุขสันต์เหลือเกินกับสิ่งที่มี…

ด้วยรักที่สองเราให้กันวันนี้
จะมีสิ่งไหนมีค่ามากไปกว่านั้น
รอยยิ้มและเสียงหัวใจจากเธอบอกกับฉัน
โอ้ สวรรค์ แห่งน้ำผึ้งพระจันทร์ของเรา

น้องโบว์ - น้องต้อง


#14 By ma-mew (125.26.223.227) on 2010-03-27 14:45

อยากไปเที่ยวบ้างอะไรบ้าง .. บางที่พี่ก็ยังใช้กล้องฟิล์มถ่ายรูปอยู่นะ แต่ เลนส์มันเริ่มขึ้นราเพราะขาดการดูแลแระหล่ะ ตอนนี้sad smile

#13 By E.T.*** on 2010-03-27 13:59

เห็นแล้ว ทำให้รู้สึกว่า..

ตัวเรานี่ ไม่ค่อยได้ไปไหนเลยนะ
ดีใจ ที่เห็นโบว์มีความสุขในชีวิต

ณ ขณะนี้

ขอให้เจอแต่เรื่องสนุก เรื่องดีๆ ตลอดปีนะ XD

ปล. ตะเองถ่ายรูปงามงด

#12 By SIN*SIN on 2010-03-27 13:02

ภาพสวยคร่า >_<

อุ๊ย เปลี่ยนธีมใหม่ด้วย สวนดีค่ะ

ปล.ไปบ้านเก่าเรามาด้วยนะเนี่ย วัดระฆังbig smile

#11 By SaiFoN on 2010-03-27 11:49

เพราะยุ่งยาก จึงมีเรื่องราวและความทรงจำbig smile

#10 By Ruchesmowse on 2010-03-27 09:18

ภาพสวย ดูเ้พลินเลยครับ.. นายแบบ นางแบบ ก็ใช่ย่อย..big smile big smile

#9 By kriangkrai on 2010-03-27 09:13

รูปสวยจ้ะ ปี1เราไปเที่ยวแถวนั้นบ่อยมาก มีเวลาไปเดินเล่น แต่ยิ่งโตก็ไม่ค่อยได้ไป

#8 By mintd*-* on 2010-03-27 08:56

วัดระฆัง สถานที่คุ้นเคย ไปบ่อย เกือบทุกสัปดาห์

สำหรับกล้องฟิล์ม ทิ้งห่างไปนานมาก
จนจำไม่ได้ว่าครั้งสุดท้ายที่ได้ใช้มัน คือเมื่อไหร่

แต่อีกไม่นานไม่ช้า คงได้กลับมาใช้อีกครั้ง

เพราะกำลังเล็งกล้องโลโม่ อยู่ค่ะ

#7 By September on 2010-03-27 08:04

big smile

#6 By bouudaes on 2010-03-27 02:54

อ้าว เปิดตัวซะงั้น

ใครน้อในรูปอะ ฮ่าๆ

อ่านอ่าน ลงมาเรื่อย เจอรูป ดูรูปก่อนเลย

ถ่ายสวยมาก เพลินตามาก

จากนั้น กลับไปอ่านอีกรอบ

ชอบอะ ชอบรูปที่ถ่ายคู่กันจ้ะ อิจฉาจังๆ ฮ่าๆๆๆ

มีความสุขอะ มีความสุขด้วยคนนะ

อยากให้เก็บไว้นะเธอ

คิดถึงสิ่งเหล่านี้เอาไว้มากๆ ชั่วลูกหลาน

เหอะๆ มีความสุขแล้วกัน ชอบนะ

#5 By ma-mew (125.26.215.129) on 2010-03-27 02:49

ขอบพระคุณโน้งบี

#4 By bouudaes on 2010-03-27 02:46

Hot! Hot! Hot! Hot!

ให้ดาวไปแปะไว้นะ

#3 By inthebee on 2010-03-27 02:39

ต้องขอบอกก่อนว่า

เข้ามาบล็อกนี้ทีไร ไม่เคยทำให้ ผิดหวังเลยค่ะ

ภาพยังสวย, เนื้อหายังเจ๋ง ทุกทีค่ะ

ภาพถ่ายเป็น ตัวหยุดกาลเวลา

ณ เวลานั้น เรา,เขา ทำอะไร ก็จะบอกได้ชัดเจน

ถึงความรู้สึกเลย

มองภาพแล้วรู้ใจ (เหอๆ )


จริงๆ คู่รักคู่นี้ น่าอิจฉานะคะ
อาร์ตทั้งคู่เลย หิหิ


ปล. ฉันก็ชอบนั่งยิ้มลำพังเหมือนกัน

#2 By inthebee on 2010-03-27 02:38

โหลดโหดนิดนึง
cry

#1 By bouudaes on 2010-03-27 02:28