(เนื่องด้วยอารมณ์ในการเขียนแบบร้อยแก้วมันหมดไป
ตอนที่กดอัพโหลดแล้ว .. เน็ตเสือกตัด
ก็เลยขอเปลี่ยนมาเขียนเป็นร้อยกรองแทนแล้วกัน
ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย)

กลอนสุภาพวันนี้ขอเสนอ
ลอยกระทง ณ ทับแก้ว เมื่อลอยคู่กันแล้ว ก็คงไม่แคล้วคลาดกัน

อาทิตย์ก่อน ลองเอ่ยถาม ชายคนหนึ่ง
วันจันทร์ที่ จะมาถึง เธอว่างไหม
ลอยกระทง ด้วยกันหน่อย จะเป็นไร
ลอยไม่ไกล แค่ทับแก้ว สนามจันทร์

เขาอึกอัก ตอบยึกยัก อึดใจหนึ่ง
เขาเรียนท่า- พระที่ซึ่ง ไกลกว่าฉัน
คงไม่ว่าง ไปลอยกระ- ทงด้วยกัน
ฟังดังนั้น ฉันได้แต่ นึกเสียดาย

สองพฤศ- จิกา เวียนมาถึง
จันทร์ดวงหนึ่ง ตระหง่านฟ้า ช่างเฉิดฉาย
ทอส่องแสง แรงกว่า ดาราราย
เกินใจหมาย เกินไขว่คว้า เกินชื่นชม

สู้แสงจันทร์ ด้วยแสงไฟ ในลมหนาว
ความโศกเศร้า ความปวดร้าว ความขื่นขม
ความทุกข์ยาก ความลำบาก ความระทม
ถูกสายลม ที่พัดมา พาจากไป

บนสะพาน สระแก้ว คนคึกคัก
เต็มไปด้วย คู่รัก ยิ้มสดใส
ลอยกระทง ส่งความสุข ไปให้ไกล
บอกต่อให้ คงคารู้ ว่ารักกัน

ส่วนเรื่องฉัน ฉันรู้ดี ไม่มีเหงา
เพราะสามเงา ของเพื่อนสอง และของฉัน
อยู่กับเพื่อน ที่น่ารัก สนุกกัน
ขอบคุณเพื่อน เป็นร้อยพัน ยังไม่พอ

มองผู้คน มากมาย รายรอบด้าน
คิดถึงบ้าน คิดถึงเธอ (ด้วยน่ะหรอ ?)
สารภาพ ขณะนี้ ยังเฝ้ารอ
แค่อยากขอ ปาฏิหาริย์ จริงสักที

เสียงมือถือ ร้องเรียก ให้ฉันรับ
ดูชื่อปั๊บ กดรับปุ๊บ สุดสุขี
ใครเล่าหนอ ? ก็เธอไง- เล่าคนดี
สุดท้ายนี้ ปาฏิหาริย์ กลายเป็นจริง

เอ่ยถามเธอ ด้วยความ ประหลาดใจ
ไหนบอกไง ว่าไม่มา น่าแปลกยิ่ง
มาขายของ เธอบอก ตามความจริง
แต่เป็นสิ่ง วิเศษกับ- ฉันมากมาย

ชวนเธอไป ลอยกระทง ที่สระแก้ว
ไม่รอแล้ว เธอตกลง ฉันสมหมาย
ใต้ท้องฟ้า ใต้แสงดาว พราวพร่างพราย
กระทงน้อย ลอยชาย ไปตามลำ

แสงสีส้ม เรืองรอง ส่องไปทั่ว
ท้องฟ้ามั่ว ไปด้วยพลุ ดูอิ่มหนำ
อาหารตา และใจแม้- ไร้ถ้อยคำ
ฟ้าสีดำ จันทร์สีเหลือง โลกสีชมพู

เพื่อนคนหนึ่ง เดินผ่านมา พลางทายทัก
คิดถึงนัก มันกระซิบ ผ่านข้างหู
แล้วส่งแท่ง ไฟเย็น ขึ้นมาชู
ลองเล่นดู สนุกดี มีความหมาย

ไฟเย็นนั้น หมดความงาม ยามแสงสิ้น
ส่องประทิน อยู่สักพัก ก็จางหาย
เช่นความสุข มีไม่นาน ก็เสื่อมคลาย
แต่จะจำ ตราบชีพวาย ไม่ให้เลือน

เที่ยงคืนย่าง ตีหนึ่งเรา- ยังนั่งอยู่
มารอดู หนึ่งคอนเสิร์ต เสมอเหมือน
แม้ดึกแล้ว แต่หาใคร มาตักเตือน
เพราะเรานั้น เป็นเพื่อน จึงเข้าใจ

สายลมหนาว พัดโบก ยอดต้นไม้
แรงลมโชย หลอดไฟ ให้พริ้วไหว
บรรยากาศ สุดแสน ตราตรึงใจ
ร้องเพลงรัก มองเธอไป ด้วยใจปอง

เงยหน้ามอง ท้องฟ้า คราสุดท้าย
ค่ำคืนคล้าย คืนนี้ไม่- มีครั้งสอง
หากมีอีก คงไม่มี เธอให้ครอง
แล้วฉันจะ แหงนมอง ฟ้ากับใคร

หนึ่งความสุข หนึ่งความรัก หนึ่งเธอนั้น
ไม่อาจเปลี่ยน แปรผัน จากไปไหน
ตราบเท่าที่ มีเธอเคียง ข้างกันไป
ไม่ว่าอยู่ ฐานะใด ฉันก็ยอม

เรื่องราวระ- หว่างเรา แม้สั้นสั้น
สิ่งดีดี ที่ให้กัน จะถนอม
จะดูแล จะจดจำ ตราบใจจอม
แม้เธอไม่ มีวันพร้อม เป็นคู่ใจ

ขอบคุณเธอ ขอบคุณนะ จากใจจริง
ทุกทุกสิ่ง มีค่ายิ่ง กว่าสิ่งไหน
ลอยกระทง จบลงแล้ว คงต้องไป
แคล้วคลาดเพราะ ทางไกลใช่ ใจห่างเธอ

วิมลักเธอ
(ด้วยรักเธอยิ่ง)