- เสียง

posted on 09 Oct 2009 23:38 by millhz

 

ค่ำคืนหนึ่ง, ขณะเวลา ๑ นาฬิกากับอีกเศษ
เรากำลังนั่งบลูทูธไฟล์เพลงอย่างเพลิดเพลินลงมือถือเครื่องใหม่
เพลงที่ปกติจะเปิดให้ดังท่วมหูอยู่ตลอดเวลาก็ไม่ได้เปิด
ดังนั้น, ณ ช่วงเวลานั้นมันจึ่งเงียบสงัดมาก
มีเพียงเสียงพัดลมที่ดังหึ่งหึ่งอยู่ข้างข้าง
ทว่า, มันก็ยังพ่ายแพ้ต่อความเงียบในค่ำคืนนั้น

สงัด .. จริงจริง

 

 

 

 

 

 

เพลงแล้วเพลงเล่า
ด้วยความโลภ, จึงไม่อาจหาจุดสิ้นสุดของเพลงที่อยากจะเอาลงเครื่องได้หมด
จึงนั่งไปเรื่อยเรื่อยอย่างนั้น

และแล้ว ..

ก็ได้ยินเสียงค่อยค่อยแต่พอได้ยินมาจากข้างบนห้อง
(ซึ่งเป็นห้องที่อยู่ตรงส่วนกลาง เป็นที่เก็บตู้เสื้อผ้า)
เป็นเสียงเปิดประตูตู้ค่อยค่อย
"แอ๊ด .. ดด"

เราจึงร้องถามขึ้นไป เพราะนึกว่ามีคนไปเปิดตู้เสื้อผ้า
"ใครอะ"

.. ไร้ซึ่งคำตอบรับ
เราก็ยังยิ้มยิ้มอยู่ คิดว่าพี่ชายคงจะมาส่องกระจกดูสิว
แต่ขึ้นไปดูด้วยดวงตาที่มองผ่านเลนส์แว่นไป

.

.

.

.. ไม่มีใคร ..

.

.

.

เดินไปลองบิดประตูห้องพี่ชาย .. ก็ล็อกแล้ว
และไม่ได้ยินเสียงเปิดประตูห้องนอนเลยด้วยซ้ำ

เดินเข้าไปห้องแม่, ก็เห็นว่าแม่นอนแล้ว
เหมือนนอนไปนานมากแล้วด้วย

.

.

แล้วเสียงประตูตู้เปิด .. มาจากไหน ?

.

.

แล้วใครละ .. ที่เปิด

.

.

.

คำถามมากมายเกิดขึ้นในหัว
หัวใจร่วงหล่นไปอยู่ตาตุ่ม
ทำอะไรไม่ถูกแล้ว
หรือว่า .. จะ "เจอ" เข้าให้แล้ว

.

.

ไปยืนข้างเตียงที่แม่นอน, ม้วนไปม้วนมา
แต่ในสมองคิดพล่านว่าจะปลุกแม่ขึ้นมาดีไหม
แต่ก็ไม่อยากทำให้ตกใจ
ยืนมองแม่สักพักจนแม่ตื่นขึ้นมาถามว่า "ทำไม"
เราก็ยิ้มไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วก็บอกว่า "เปล่า"
ทั้งทั้งที่ความจริงมันไม่ "เปล่า" อย่างที่ปากพูด

วินาทีนั้น, จึงรวบรวมความกล้าที่มีทั้งหมด
ลงบันไดกลับไปข้างล่างเพื่อปิดคอมฯ
ปิดไฟ, ปิดพัดลม, ถอดปลั๊ก
ขั้นตอนง่ายง่ายไม่ยุ่งยากที่เคยทำแต่ก่อนมา
กลายเป็นอะไรไม่รู้ที่วุ่นวาย
ทั้งการรีสตาร์ทคอมฯ ที่เร็วที่สุดในชีวิต
การใช้ทั้งมือและเท้าถอดปลั๊กและปิดสวิตช์ไฟ
สารพัดอย่างขอให้มันเร็วที่สุด ..

ได้ยินเสียงขั้นบันไดอีก
เหมือนมีเสียงคนลงบันไดมา
ทั้งทั้งที่มัน "ไม่มีใคร"

ไม่สนแล้ว ..
จ้ำอ้าวเข้าห้องนอนแม่แล้วล็อกทันที

.

.

กว่าจะข่มตาหลับได้เมื่อคืน .. แทบตาย

 

 

 

 

 

 

 

ตื่นเช้ามาเล่าให้ทุกคนในบ้านฟัง
ปากทุกคนต่างพูดว่ามันเป็นเรื่องตลก
พูดเรื่องเจ้าบ้านเขาอาศัยอยู่กับเราบ้างอะไรบ้าง
พูดเรื่องหูฝาดบ้างอะไรบ้าง
พูดเรื่องบ้านตัวเอง อย่าทำกลัวไม่หน่อยเลยบ้างอะไรบ้าง

.

.

หึหึ, แต่ใบหน้ากับดวงตาที่เบิกโพลงเหมือนตกตะลึง
ช่างต่างกับคำพูดที่พยายามกลบเกลื่อนว่ามันไม่มีอะไรเสียเหลือเกิน

 

 

 

 

 

 

 

เคยไหม ?
เวลาที่บ้านเงียบมากมากแล้วเราจะได้ยิน "เสียง"

อยากให้มันอธิบายได้ด้วยวิทยาศาสตร์
เพราะอย่างน้อยเราก็ไม่ต้องกลัวว่า ..

.

.

.

สิ่งที่เราได้ยินนั้น
มันคือเสียงของ ..

 

 

 

 

 

 

 

 

อ ดี ต ม นุ ษ ย์


Comment

Comment:

Tweet

นี่เหรอเหตุผลที่หล่อนไม่อยู่หอใน ^ ^

แต่ชั้นว่านะมันอาจจะเป็นอดีตแมว หมา อะไรๆกได้

#21 By Khwan (202.44.135.39) on 2010-01-10 00:21

เหอะๆ เคยเหมือนกัน มันเป็นความรู้สึก โดยเฉพาะนั่งอ่านหนังสือคนเดียวในห้องที่บ้าน บางครั้งมันน่ากลัวจิงๆ เหมือนอยากเจอนะ แต่จิงๆถ้าเจอจิงๆอาจจะช็อก ขาดสติ ตาย ทางที่ดีอย่าเจอเลยดีกว่า ผีสวนผีเด้อ อย่ามารุกรานตรูเลย

#20 By N'JOE (125.26.176.128) on 2009-10-11 15:48

เคยอะ
เเต่เป็นพี่
พี่บอกแม่ละ
ไม่มาปิดคอมคนเดียวหรอก

เหอๆ sad smile

#19 By ★ K T I G on 2009-10-11 14:32

โอยย

น่ากัวๆๆ
ขนลุกเรยโบวี่

ดีนะเนี่ยที่ไม่อ่านเมื่อคืนนนน

#18 By Few (124.120.55.96) on 2009-10-11 14:04

ใช้คำได้ดีนะ พี่ยังนึกไม่ถีงเลย
อนาคตเขาก็คงจะกลับมาเป็นมนุษย์อีกนั่นแหละ

แต่เวลาที่เงียบมากๆจนสงัด พี่กลับมีความสุขนะ ไม่เคยได้ยินอะไรแปลกปลอม นั่งดื่มด่ำความเงียบจนพอใจ ทั้งๆที่ปกติเป็นคนติดเพลงเหมือนกันbig smile
คำสวย..สำหรับบรรทัดสุดท้าย

ถ้าเป็นพี่พี่คงไม่เอาด้วยอย่ามาเจอกันเลย..พี่เจนก็กลัวเหมือนกัน..sad smile

#16 By jEn'(a lOt lOst) on 2009-10-11 10:24

sad smile

#15 By bouudaes on 2009-10-10 23:54

น่ากลัวอยู่นะ

ตอนนี้ก็ดึกแล้ว...
แถมนั่งฟังเพลงอยู่คนเดียวด้วยสิ

#14 By PianisT (125.27.195.132) on 2009-10-10 23:36

ไอ้คุณโบ...เล่นบิ้วซะ-*-
ตอนที่อ่านบรรทัดเน้นหนา นี่ชั้นหัวใจจะวาย เลยนะ!!
เดี๋ยวนี้หัดเปลี่ยนแนวเขียนเรอะ อิอิ

พรุ่งนี้เจอกันที่ลิโด้นะเจ้าคะdouble wink

#13 By kookkui (124.121.185.238) on 2009-10-10 23:33

เพราะความเงียบทำใ้ห้เราได้ยินเสียงเบาเบาที่ปกติจะถูกกลบด้วยเสียงอื่นจนไม่ทันได้สังเกต อย่างเสียงไม้ขยับเอี๊ยดอ๊าดของตู้ เสียงลมแปลก ๆ เสียงของขยับเพราะโดนพัดลมเป่า เป็นต้น
.
.
หรืออาจเป็นเพราะความเงียบ+ความมืด ทำให้เราจินตนาการไปเกินจริงก็เป็นได้
.
.
.
แม้จะพูดอธิบายทางวิทยาศาสตร์ได้ แต่มันยังหวาดเสียวอยู่ดีcry

#12 By Zirius Sandorius on 2009-10-10 19:15

โห้ย บรรทัดสุดท้าย เน้นตัวใหญ่???? มันน่ากลัวน้าาาาาาาาาาา

ต่อให้เงียบ ก็พยายามไม่คิดอะไรนะ เพราะอาจจะมีหน้าต่างบานไหนสักบานเปิด ลมเ้ข้ามาก็เกิดเสียง จิ้งจกก็มีเยอะ เลยพยายามไม่คิดจริงๆ
ตื่นเต้นเชียวbig smile

#10 By E.T.*** on 2009-10-10 16:05

เง้ออออ

><


กะลังนั่งอยู่เงียบๆนะเนี่ย

#9 By L*Ourson on 2009-10-10 15:38

อ ดี ต ม นุ ษ ย์ ...... หยองเลย

#8 By namtansign on 2009-10-10 13:37

ถ้าเป็นผมนะ... ถึงขั้นต้องย้ายบ้านหนีกันเลย..sad smile sad smile sad smile

#7 By kriangkrai on 2009-10-10 07:47

อ่ะ เข้ามาอ่านตอนตีสาม วังเวงได้ใจเลยหล่ะคร้า


เสียววาบ ๆ cry

#6 By หนวดแมว on 2009-10-10 02:59

กรี๊ดดดด ขนลุกๆ
แล้วเข้ามาอ่านตอนตีสอง
ช่วยด้วย!!!

#5 By [[ FunGi ]] on 2009-10-10 02:06

อือม

เข้าใจอารมณ์เลยครับนึกภาพออกชัดเจนมาก

บรื๋อ คืนนี้ก็ขึ้นบ้านดีๆนะครับ

#4 By k_i on 2009-10-10 01:54

เหวยยยยยยยยยยยย


ไม่น่าอ่านตอนดึกๆเลย

#3 By wesong on 2009-10-10 00:49

คำสุดท้ายทำสันหลังวาบsad smile

#2 By Ruchesmowse on 2009-10-10 00:27

กรี๊ดดดดดดดดดดดด ..
(เก็บกดตั้งแต่เมื่อวานละ ขอหน่อยเหอะ)

#1 By bouudaes on 2009-10-10 00:22