เคยสงสัยไหมว่าเราทำกิจกรรมต่างๆ ไปเพื่ออะไร ?

เมื่อวานเราสงสัย ..
แต่ไม่นานเราก็ได้คำตอบ

กิจกรรมเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยที่นับวันดูเหมือนจะแยกออกจากกันยาก ..
เราต้องตั้งประธาน ตั้งเหรัญญิก ตั้งสวัสดิการ
ฝ่ายนั่น ฝ่ายโน่น ฝ่ายนี่ .. บลา บลา บลา
ดูเหมือนยิ่งมากก็ยิ่งผ่อนหนักเป็นเบา แต่สำหรับเรา .. ยิ่งมากยิ่งเวิ่นเว้อ

และหลังจากการประชุมหลายต่อหลายวันที่แสนเวิ่นเว้อผ่านพ้นไป ..
เมื่อวานเป็นวันที่ "สวะ" เอ้ย ! "สวัสฯ" (สวัสดิการ) อย่างเราต้องไปตลาดเพื่อซื้ออุปกรณ์ต่างๆ
เป็นหน้าที่ของเหรัญญิกสำหรับการเก็บเงินมากมายมหาศาลไว้กับตัว
และถ้าหากสายตาของเราไม่ได้ไปประจัญกับบัญชีและใบเสร็จอันวุ่นวายของเหรัญญิกแล้วละก็ ..
คำถามในบรรทัดแรกสุดของเอนทรี่นี้ .. คงไม่เกิดขึ้น

ย้ำอีกครั้ง ย้ำอีกครั้ง
เคยสงสัยไหมว่าเราทำกิจกรรมต่างๆ ไปเพื่ออะไร ?

ทั้งๆ ที่มันก็ต้องใช้เงินมากมายไปกับสิ่งชั่วคราว
ที่จะถูกสร้างขึ้นมาเพื่อความสวยงาม หาใช่ประโยชน์
แถมยังต้องใช้บุคคลที่ได้รับการแต่งตั้งจากหลายๆ ฝ่าย
และยิ่งหากแต่ละฝ่ายไม่ทำงานร่วมกัน ไม่เข้าใจกัน หรือผิดใจกัน
ก็ยิ่งจะทำให้ความสัมพันธ์ที่ไม่ค่อยจะสัมพันธ์กันอยู่แล้วสั่นคลอน ..
อาจมองหน้ากันไม่ติด นั่งชิดกันไม่ลง หรือแม้แต่ไม่กล้าจะสบตาตรงๆ

แต่เพราะสิ่งเหล่านั้น .. ที่เอ่ยมาทั้งหมดนั่นแหละ
ยิ่งทำให้เราต้องมีกิจกรรมอะไรบ้างในชีวิต

กิจกรรมเป็นสิ่งที่สัมผัสได้
เพราะถึงแม้การทำคัทเอาท์เพื่อความสวยงามเพียงอย่างเดียว จะไม่เกิดผลประโยชน์อะไร
แต่นั่นก็เกิดจาก "ความตั้งใจ" "ความพยายาม" อย่างสุดกำลังของคนละเลงผ้าใบ
คนใช้สี และคนที่เป็นเจ้าของความคิด

แม้คนที่เป็นประธานจะต้องเหนื่อยและเสียหยาดเหงื่อไปกับการดูแลคนอื่นๆ
แต่สิ่งที่เขาจะได้รับกลับไปคือใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้ม และ "กำลังใจ" จากเพื่อนๆ รอบข้าง

แม้สวัสดิการ (อย่างเรา) จะต้องเดินตากแดดตากลม พร้อมถือของสารพัดอย่างที่แต่ละฝ่ายสั่ง
แต่อย่างน้อยสิ่งที่เราได้ก็คือ "ความเสียสละ" "ความอดทน" และ "การทำเพื่อคนอื่น"

แม้เหรัญญิกจะมีเงินมากมายมหาศาลอยู่ในมือ
แต่เขาก็ไม่ใช่เจ้าของ อีกทั้งยังต้องรักษาให้ดี และคำนวณค่าใช้จ่ายให้เพียงพอ ให้เหลือ ..
ซึ่งสิ่งที่เขาจะได้ไปจากการเป็นเหรัญญิกก็คือ "ความรอบคอบ" "ความรับผิดชอบ"
และ "ความซื่อสัตย์"

แม้เสียงเพลงบนแสตนด์เชียร์จะไม่กระหึ่มอย่างที่ควรจะเป็น
แต่อย่างน้อย .. หากพวกเรามี "ใจหนึ่งเดียว" กันแล้ว ทุกอย่างย่อมเป็นไปได้ด้วยดี
เพราะความรู้สึก .. ไม่อาจจับต้องได้ แต่เข้าถึงได้ ด้วย "หัวใจ"