» ได้เวลาเดินทางไกล

posted on 31 May 2009 20:36 by millhz

 

เป็นเวลาไม่รู้กี่ปีแล้วเหมือนกันนับจากวันนั้น
ที่ "เรา" ได้รู้จักกัน ..
ไม่สิ, เป็นแค่ (ตัว) เราข้างเดียวที่รู้จักคุณ

จะว่าไป ..
หากมันเป็นการพบปะพูดคุยธรรมดาๆ
เราอาจลืมการเจอกันครั้งแรก "เรา" ไปแล้ว

แต่เราพบคุณผ่านสื่อเทคโนโลยีที่เรียกว่า VCD
นับจากวันนั้น ..
เหมือนชีวิตของเราเปลี่ยนไปหนึ่งขั้นหลังจากได้พบคุณ

ผลงานของคุณช่างมีเสน่ห์ ..
ดูดี มีอารมณ์ขัน
จนทำให้เด็กผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่ง
หลงใหล คลั่งไคล้ ได้ทึ่ง .. อึ้ง แต่ไม่เสียว
ตามด้วยความรู้สึกชื่นชอบ ชื่นชม
และนิยมคุณอยู่ในใจ

(ตัวแปร "คุณ" = อุดม แต้พานิช)

 

 

 

เส้นทาง .. ที่เหมารวมไปถึงคำว่า "ระยะห่าง" ของ "เรา"
ความจริง .. มันก็ไม่ไกลเท่าไร
เราติดตามผลงานของคุณจากหนังสือ และการแสดงเดี่ยวไมโครโฟน
จนได้รู้ว่าบ้านของคุณตั้งอยู่แถวบางกะปิ
เส้นทางสายเดียวกันกับที่เราใช้เดินทางอยู่ในทุกวัน

เมื่อวันนั้น .. ระยะห่างของ "เรา" คงห่างกันไม่ถึง 100 กิโลเมตร

 

จนวันที่ได้ดูรายการ "ตีสิบ"
บ้านของคุณที่เชียงใหม่ ..
ดูแล้วช่างประทับใจ อยากไปเยี่ยมเยือน
รู้สึกชอบสไตล์การแต่งบ้านแบบประหลาดแนวคุณ
ความจริง ไม่ว่าคุณจะทำอะไรก็ไม่ยินดียินร้ายไปด้วยทั้งหมดหรอก
อาจเพราะคุณเป็น "ไอดอล" ของเราไปแล้วน่ะสิ

อืม .. ตอนนั้น ระยะห่างของ "เรา" คงมากกว่า 800 กิโลเมตรโดยประมาณ

 

และเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ..
หลังจากแอบอมยิ้มอยู่หน้าจอโทรทัศน์ยามที่คุณโชว์เดี่ยวฯ
หลังจากแอบหัวเราะเหมือนคนบ้ายามอ่านสมุดบันทึกที่คุณเขียน
หลังจากเอาตุ๊กตาหมีตายโหงที่คุณครีเอทมาถอดลูกกะตาและปลิ้นไส้เล่น
หลังจากวันเวลาเหล่านั้น ..

ก็วาดฝันตลอดมา
ว่าถ้าวันหนึ่งได้เจอคุณ
เราจะทำยังไงบ้าง ..

และ .. เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา (อีกรอบ)




เส้นทาง 100 กิโลเมตร หรือ 800 กิโลเมตรที่ว่านั่น
หดเหลือเพียงไม่ถึง 5 เมตร !

คนที่เราชื่นชมมานาน
คนที่เราชอบผลงานของเขามานาน
คนที่เรามองว่าเขาเป็น "ไอดอล"
..
วันนี้ เขามายืนอยู่ตรงหน้า

 

 

 

 

 

เพื่อนสะกิด (หรืออาจรุนแรงกว่านั้น)
"เฮ้ย! นั่นไง พี่โน้ตๆ"
เรา "ไหนวะ ไหนๆ"

หมวกทรงฮิต เสื้อสีชมพู แว่นตาคล้ายเด็กวัดเซ้าหลิน
.. เขายืนอยู่ใต้ "ดมด็อกขนาดมหึมา"

เพื่อนลาก พลางเอ่ยถามอย่างตื่นเต้น
"ไปขอลายเซ็น ไปขอถ่ายรูปดิ"
เรา "..."
เพื่อน "พี่เขาไปแล้ว ไปโน่นแล้ว"

หลังจากนั้นก็วิ่งตามไป ..
น้าโน้ตเดินเร็วมากๆ ขนาดวิ่งตามยังไม่ทัน
จนกระทั่งเขาเดินเข้าร้านอาหารไป

เพื่อน "เฮ้ย ตามเข้าไปดิ"
เรา "แกไปก่อนดิ"
เพื่อน "ไปดิ เข้าไปก่อน เดี๋ยวตาม"
เรา "แกก็เข้าไปก่อนดิ"

เกี่ยงกันไปเกี่ยงกันมา
.. น้าโน้ตก็มองมาที่ที่เรากับเพื่อนยืนอยู่จากในร้าน
อารมณ์ประมาณว่า "จะเข้ามาไหมเนี่ยยย จะเกี่ยงกันทำไมเนี่ยยย"

สุดท้าย ..
ก็พ่ายต่อความ "ไม่กล้า" หรือ "กลัว" นั่นแหละ

ข้องใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมไม่เข้าไป ..
ทั้งๆ ที่คิดอยู่เหมือนกันว่าเราอาจไม่ได้เจอเขาอีกแล้วก็ได้นะ

แต่ความคิดที่ว่า "สักวันเราต้องได้เจอกันอีก" ก็ผุดจากสมองเข้ามาแทนที่
เมื่อคิดได้ดังนั้นเลยละความพยายาม และเดินออกมาจากจุดนั้น
เพื่อนบอกว่าน้าโน้ตคงเสียความรู้สึก

.. เราก็รู้สึกเกลียดตัวเอง
เขาคือคนที่เราชอบนะ ไม่ใช่คนที่เราเกลียด

แต่ทำยังไงได้ ..
เพราะเรากลัวประหม่า กลัวพูดจาประหลาด
กลัวว่าเขาจะว่า .. เพราะเขาเข้าร้านอาหารไปแล้ว
แสดงว่าต้องไปกินข้าว
จะพูดว่า "ขอรบกวนเวลาได้ไหมค่ะ" เพื่อขอลายเซ็น ถ่ายรูป
มันก็ดูเหมือนจะเห็นแก่ตัวไปสักหน่อย

น่าแปลก ..
เวลาในวินาทีนั้นสั้นเอามากๆ
แต่เรากลับคิดเรื่องทั้งหมดขึ้นมาได้ในเวลาอันรวดเร็ว
ฮ่า ฮ่า

อืมมม ..
ยังไงเราก็ต้องได้เจอกันอีกอยู่แล้ว (ขอให้ ..)
ไม่ว่าวันใดก็วันหนึ่ง
ไม่ว่าวันหนึ่งก็วันใด
สักวันนั่นแหละ ..

เพราะเราจะไปดูเดี่ยววววววว 8 !
และจะไปไอ-เบอร์รี่ที่เชียงใหม่ด้วย !!
(เฮฮฮฮฮ ~)

 

ได้ของจากซุ้ม "ดม" ด้วย

ดมด็อกน่ารักที่สุดเยยยย !
(ขอใส่เอฟเฟ็กให้ภาษานิด)

หมีตายโหง .. ชื่อเสียงร่ำลือระบือไกล
ปลิ้นไส้ ควักลูกตาได้ คลายเครียดดี
(ได้มาจากงานเดี่ยวฯ 7 ณ สกาล่า)

 

_________________________________________________________________

 

เมื่อหลายวันก่อน (ก่อนของก่อนของก่อนของก่อน ฯ)
ได้รับของที่ระทึกจากพี่ตาว
เนื่องจากทำการบ้านไปอย่างดี

ขอบพระคุณมา ณ ที่แห่งนี้ด้วยนะค่ะ
ไว้มีตอบคำถามชิงอะไรบ้าง อย่าลืมมาร่วมบ้างนะ
(อาจเป็นตอบคำถามชิงทรัพย์อะไรเถือกนี้)

 

_________________________________________________________________

 

เรื่องสุดท้าย ..

(เงยหน้าจ้อง มองดู นาฬิกา
เป็นเวลา สามทุ่ม กับเท่าไร
มีเรื่องเล่า เราอยากเขียน เรียนใครใคร
ไปอยู่ไหน หายไปตั้ง สามสี่วัน

ประการแรก ไม่มี เรื่องจะเขียน
มัวแต่เวียน หัววุ่น เรื่องของฉัน
ทั้งเรื่องกู้- เรียนนั่น สารพัน
เอกสาร นับรวมกัน พันกว่าใบ
(เว่อจัง)

จนเสร็จสิ้น ทุกเรื่อง ที่ยุ่งยาก
แสนลำบาก ต้องพากเพียร เรียนให้ไหว
ให้สมกับ เม็ดสตางค์ ที่จ่ายไป
จบแล้วไซร้ ต้องใช้หนี้ อีกหลายปี

หนึ่งมิถุ- นายน ได้ฤกษ์แล้ว
หากไม่แคล้ว คงไม่ทุกข์ ได้สุขี
เก็บกระเป๋า ออกเดินทาง ในวันดี
หวังจะมี เพื่อนดีดี เดินด้วยกัน

คิดดังนั้น เก็บของ ใส่กระเป๋า
ใส่หัวใจ ของเรา พร้อมความฝัน
แม่พูดเตือน "อย่าลืมนั่น แปรงสีฟัน
ทุกคืนวัน อย่าลืมแปรง แมงจะกิน"

มองหน้าแม่ พลางฉีกยิ้ม อวดฟันผุ
พาไปอุด หลายครั้งยัง ไม่ได้ผล
สมน้ำหน้า เพราะเคราะห์กรรม กินลูกอม
เกือบเป็นปม- ด้อยด้อย ค่อยเลิกกิน

มองเวลา นาฬิกา ชี้เลขสิบ
ว่าพลางหยิบ หนังสือ กับออมสิน
ตามด้วย ตุ๊กตา หน้าจิ้มลิ้ม
ของไอดอล น่าชิม นามอุดม
(หรอยเลยทีนี้)

ไปแล้วนะ ไปแล้วนะ ต้องลาก่อน
ได้เวลา สัญจร นอกพื้นที่
หากจะมี ช่วงเวลา สักนาที
จะไม่ลืม จรลี รีบกลับมา

แม้จะไม่ ได้มาเขียน เยี่ยมเยียน blog
แต่จะมา knock knock บ่อยบ่อยหนา
ช่วยเปิด door ให้เราด้วย ถ้าเรามา
แล้วเจอกัน entry หน้า .. ห้ามลืมกัน !)

.. แต่ไม่ท้ายสุด

_________________________________________________________________

 

ปอลอ.
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยูววว
แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทู้ยูววว
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ แฮปปี้เบิร์ธเดย์
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ "เอ็กซ์ทีน"

เย่ !!

 

Comment

Comment:

Tweet

กลับมาอ่านอีกครั้งแล้วคิดถึงวันเหล่านี้จังเลย
..
ผ่านมาแล้วสินะ
แต่ก็ยังไม่ได้เจอน้าโน้สอีกครั้งเลย
(ครานี้ขอเปลี่ยนตัวสะกดเล็กน้อย อิอิ)

เสียดายเหมือนกัน
โอกาสไม่ได้มีบ่อยครั้ง
แต่อาจจะมีอีกสักวันในอนาคตก็ได้
เพราะมัน "คด" นี่นะ
เราเลยคาดเดาความโกงทุกรูปแบบของมันไม่ออกเสียที

อืม ..
มาทับแก้วแล้วนะ
อยู่มาจะครบปีแล้ว

อยู่ที่นี่มีความสุขมากเลย
แต่ก็คิดถึงบ้านเหมือนกัน

คิดถึงคนที่บ้านน่ะ
confused smile

ว่าไปนั่น .. ได้ไอเดียเขียนบล็อกเอนทรี่ใหม่เลย
เด๋วเขียนจดหมายถึงตัวเองดีกว่า
เล่าเรื่องให้ตัวเองฟัง
ดูท่าจะสนุกดี อิอิ
ติดตามกันด้วยนะ

สักวัน, ความฝันจะเป็นจริง
big smile

#21 By bouudaes on 2010-02-20 01:17

#20 By bouudaes on 2009-06-13 01:07

tongue

#19 By bouudaes on 2009-06-04 19:25

ขอบคุณมากค้าบบบบ
confused smile

#18 By bouudaes on 2009-06-03 21:44

ไอ้ซิ้มโบ๊ะ

ฝากความคิดถึงไปให้แก ไอ้ฟ้า
แล้วก้เพื่อนศิลปากรด้วยนะเว่ย

#17 By yorei (168.120.73.64) on 2009-06-03 14:28

น้องโบว์
ตั้งใจเรียนนะจ๊ะbig smile
big smile big smile

#15 By jEn'(a lOt lOst) on 2009-06-02 08:29

เหอๆ
แอบขำจั่วหัวนี้
และ
แอบอยากบอก
ดุ ภาษาอีสานแปลว่า บ่อย แหละเธอ


และ แอบอยากบอก อีก
เราดูพี่โน๊ตแล้วไม่ขำอ่ะ
คงเป็นเพราะดูคนเดียว มั้ง
ถ้าไปกับเพื่อน ๆ คงสนุกอีกแบบนึง

แต่เราชอบงานพี่เค้านะ
งานเขียน งานวาดงี้
บางงานดูแล้วก็รู้ว่าของพี่อุดม
เดี๋ยวไปสมัครคนรักอุดมบ้างdouble wink double wink

#14 By inthebee on 2009-06-01 23:55

แสดงว่า ชอบมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ สุดๆ
เราก็เป็นแบบนี้สำหรับไอดอล
จะเขินๆไม่กล้าเข้าไปขอถ่ายรูป

ปล.รักษาสุขภาพ แล้วอย่าลืมแวะเขียนมาเขียน blog บ่อยๆนะคะ
..
ชอบกลอนที่แต่ง แต่งเก่งจัง confused smile

#13 By C-C on 2009-06-01 20:54

กลัีบจากเรียน กลับมาอ่าน
แล้วยิ้ม

ไปเรียน ให้ สนุก สุดเหวี่ยง
นะ คุณ Millhz
confused smile

#12 By moofisho on 2009-06-01 18:48

ไปเรียนแล้ววววววว
น้องโบว์โบว์ไปเรียนแล้ว
มาอัพบ่อยๆนะ ชอบอ่าน คิคิ

พี่ก็เคยนะที่ไม่กล้าไปขอลายเซนต์
เพราะว่าเราคิดว่าเขาเข้าไปในเวลา"ส่วนตัว"แล้ว
ก็เลยถอยทัพ
ถ้าถามว่าคนนั้นคือใคร
ขอเฉลย พี่โหน่ง-วงศ์ทนง ไง
ขอเวลาอีกซักสองปี เรียนจบจะไปสมัครงานกับพี่เขา
ฮ่าฮ่าฮ่า
อย่างน้อยตอนไปสมัครน่าจะได้เจออีกบ้างแหละ

เนอะเนอะ
อืม..นมอุโด้สส..confused smile
อีกหนึ่งสิ่งมีชีวิตที่เป็นแรงบันดาลใจของเราเหมือนกัน..
เพราะไอ้วิธีมองโลกมองชีวิตที่กึ่งแปลกกึ่งเจ๋งนี่ล่ะ..
ที่มันเข้ามากระแทกก้านสมอง..ทะลวงเนื้อเยื่อหัวใจ..
เกิดเป็นแรงบันดาลใจในอีกหลายๆเรื่อง..confused smile

เอ่อ..ว่าแต่..ถ้าเจอกันคราวหน้า..ถ้าาๆๆๆ..เจอเค้าอีก..
กล้าๆหน่อยเน่อ..ลุยโ้ลด..confused smile

ในบางครั้งโอกาสดีๆบางอย่าง..มันไม่ได้มาให้เราหยิบจับได้ง่ายๆ..หรือมันอาจไม่มีครั้งต่อไป..ทำปัจจุบันให้ดีที่สุดเนาะ..confused smile

..

ชีวิตใหม่ๆเริ่มต้นอีกแล้ว..confused smile
หนทางเส้นนี้ยังคงอีกยาวไกล..
อุปสรรคและขวากหนาม..confused smile
คงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้..confused smile
แต่ทุกอุปสรรคมันมีวิธีผ่านไปได้เสมอ..confused smile
ต่อจากนี้ไป..จะต้องมีอะไรให้เรียนรู้อีกมากมาย..confused smile
และนั่นก็เป็นเรื่องที่ดี..การได้สัมผัสกับสิ่งใหม่ๆ..confused smile
มันจะช่วยให้หัวใจเราแข็งแรง..confused smile
ค้นหาตัวตนของเราให้เจอ..แล้วมุ่งหน้าต่อไป..confused smile

สู้ต่อไปเน่อ..กำลังใจมากมายหมุนวนอยู่รอบตัว..confused smile

#10 By happiness in my bag.. on 2009-06-01 13:13

สุขสันต์วันเปิดเทอม นะครับ สาวอักษรconfused smile

#9 By E.T.*** on 2009-06-01 09:48

ตุ๊กตาเจ๋งดีอยากได้จริงๆ

#8 By nonworld on 2009-06-01 09:48

หุหุ big smile

#7 By E.T.*** on 2009-06-01 09:47

surprised smile

#6 By bouudaes on 2009-05-31 23:59

เอาเกียรตินิยมอันดับ 1
มาให้คุณแม่ภูมิใจนะค้ะ


I LOVE YOU

#5 By ไหมฟาง (61.91.162.1) on 2009-05-31 22:29

เหอๆ แปลว่าเขินมากconfused smile

#4 By wesong on 2009-05-31 22:28

โชคดี
เพื่อนรัก


ไว้มาดูเดี่ยวด้วยกัน
เอาบัตร500นะ
ได้หมอนด้วย

ถ้าแกมีโอกาสได้คุยกะลุงโน๊ตนะ
บอกได้ว่า
ของแม่งโคดแหงอ้ะ
ถึงจะใช้ไอเดียก็เหอะ
แพงเว่อร์ไปนิสสสสสสสสสสสส

ช่วยสงสารเด็กผมสั้น ใส่แว่น ตาดำๆ
ที่อยากซื้อของของ พี่โน๊ต ม๊ากมาก
แต่ของแพงเกิน ซื้อเสื้อได้ตั้งหลายตัว 55


แต่อย่างว่า "ของมันมีคุณค่าทางจิตใจ"
แต่ราคาสำคัญกว่า



หวังว่า "เดี่ยว8"
คงมีเรื่องของผู้หญิง 4 คน
ที่กำลังตัดสินใจว่าจะเข้าไปหาเขารึป่าววว
แต่สุดท้ายก็ไม่ไป 555
อยากให้มีมาหๆๆๆๆอ้ะ

#3 By ไหม-ฟาง (61.91.162.1) on 2009-05-31 22:25

ส ม น ํ้ า ห น้ า 5 5 5 +

เคยดู YES MAN ป่ ะ ว้ า า า า

ถ้ า อ ย า ก ป ร ะ ส บ ค ว า ม ส ำ เ ร็ จ

ต้ อ ง บู้ เ ว้ ย !!!

ห น้ า ด้ า น เ ข้ า ไ ป เ ล ย 5 5 +

เ ชื่ อ เ ด้

อ ย่ า ง น้ อ ย ก็ ยั ง ไ ด้ ท ำ น ะ เ ว้ ย

ดี ก ว่ า ไ ม่ ไ ด้ ท ำ แ ล้ ว เ สี ย ด า ย ใ ช่ ป่ ะ ล้ า

เ อ า ใ ห้ มั น เ ต็ ม ที่ ไ ป เ ล ย เ ด้

อ ย่ า ไ ป ก ลั ว ว

confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile

#2 By (125.24.244.180) on 2009-05-31 22:19

sad smile

#1 By bouudaes on 2009-05-31 22:06