หากมีใครสักคนกำลังล่องหนอยู่ในบริเวณที่เรานั่ง
เขาคงจะเห็นว่าภาพที่อยู่ข้างในดวงตาของเราตอนนี้
มีผู้ชายคนนั้นอยู่เต็มๆ ..

 

 

 

(เราเคยออกเดินทางไกล
เพื่อเสาะหาใครสักคน ..
ที่อยากยกตำแหน่งให้เขาคนนั้นกลายเป็นคนพิเศษ

เส้นทางที่เราเดินก้าวไป ..
ไม่เคยว่างเปล่า
ตรงกันข้าม .. มันกลับเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย
เท่าที่เส้นทางเดินของแต่ละคนจะมาตัดกัน ณ ที่แห่งนั้น

ผู้คนมากมายทักทายเราระหว่างทาง
บ้างพูดคุยกันไม่กี่คำ จากนั้นก็เอ่ยคำลา
บ้างเดินผ่านเราไป โดยไม่คิดจะใส่ใจ

มีบางคนที่หยุดคุยด้วยอยู่นาน ..
นานจนเคยคิดว่าอยากให้เวลาหยุดอยู่แค่ตรงนั้น
เพราะทุกวินาทีเหล่านั้นเต็มไปด้วยความสุข
จนทำให้เราเกิดความรู้สึกดีๆ ที่เรียกว่า ..

 

 

เราตัดสินใจเดินร่วมทางกัน ..
วันแรกๆ เส้นทางของเราเสมือนโรยด้วยกลีบกุหลาบ
ช่างสวยงามเกินกว่าที่สองเราจะสรรหาคำไหนมาบรรยาย

แต่เมื่อเราเดินต่อไป .. ต่อไป ต่อไป
จากเส้นทางกลีบกุหลาบ
ก็เข้าสู่ก้านกุหลาบ .. ที่เริ่มมีคมหนาม

เราทะเลาะกันบนเส้นทางที่เราเคยมองว่ามันสวย
.. ความรักที่ว่าหวานนั้นเริ่มจืด

แต่ทุกอย่างยังคงดำเนินต่อ ..
เรายังคงเดินฝ่าดงหนามไปด้วยกัน
เราเจ็บ เธอเจ็บ .. แต่ไม่มีใครปกป้องใคร
อาจเพราะเราไม่สามารถกอดกันได้อีกแล้ว

ยิ่งเดิน เราต่างยิ่งรู้ว่าเราต่าง ..
ก้านกุหลาบที่แสนยาวไกลในระยะของเส้นทางที่เธอกับเราสร้างขึ้นมานี้
.. ถึงเวลาที่ต้องหักมัน

สิ้นสุดแล้ว ก้านกุหลาบที่มีหนาม ..
สิ้นสุดแล้ว ความสัมพันธ์ของคนร่วมทาง
สิ้นสุดแล้ว ..

เราได้แต่เสียใจ ..)

 

 

 

ภาพของผู้ชายคนนั้นที่อยู่ในดวงตาของเรา ..
เขากำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่แถวๆ ที่ที่เรากำลังนั่งอยู่

ดวงตาของเขาที่อยู่ในดวงตาของเรา
กำลังหยีมองโทรทัศน์อยู่

จนเราอดถามไม่ได้ว่า "ทำไมไม่ใส่แว่นละ"
เขาตอบกลับมาด้วยเสียงคุ้นหู "มองอย่างนี้ชัดกว่า"

.. เรายังคงจ้องมองเขาอยู่
แต่เขาคงไม่ได้สังเกต
อาจเพราะกำลังตั้งใจดูรายการสารคดีอย่างจดจ่อ

เราแอบสำรวจเขา ..
ตั้งแต่ศีรษะที่เริ่มล้าน ปอยเส้นผมสีขาวๆ เทาๆ 
ลำตัวที่มีพนักเก้าอี้บังอยู่เล็กน้อย
แต่ก็ปิดลำพุงไม่มิด ..
ภาพใบหน้าที่คุ้นเคยมาตั้งแต่เด็ก ในวันนี้ก็ยังเหมือนเดิม
หากแต่มีรอยย่นเพิ่มขึ้น ตามกาลเวลาที่เปลี่ยนไปในทุกวัน

 

หากมีใครสักคนกำลังล่องหนอยู่บริเวณที่เรานั่ง
เขาคงจะเห็นว่าภาพที่อยู่ข้างในดวงตาของเราตอนนี้เปลี่ยนไป
.. เป็นภาพจอสีดำสี่เหลี่ยม ที่มีอะไรมากมายในนั้น

แต่เขาไม่มีวันล่วงรู้สิ่งที่เราคิด

 

 

 

ดวงตาจ้องมองไปข้างหน้า ..
แต่ภาพที่เห็น ไม่ใช่จอมอนิเตอร์

เป็นหลังของพ่อ .. หลังที่ถูกสวมด้วยเสื้อกล้าม
พ่อกำลังนั่งอยู่ที่บันไดขั้นบนสุด
ไกวมือมาข้างหลัง เหมือนรอรับน้ำหนักใครสักคน

.. เด็กผู้หญิงคนนั้นกระโดดเกาะหลังพ่อโดยไม่คิด
บันไดมีไม่กี่ขั้นแท้ๆ แต่ก็ยังขี้เกียจเดิน
ให้พ่อแบกขึ้นหลัง .. ทั้งๆ ที่เพิ่งกลับมาจากทำงานเหนื่อยๆ
"สบาย" .. เด็กผู้หญิงคนนั้นคิดในใจ

จากภาพบันได .. เปลี่ยนเป็นภาพของห้องครัวเล็กๆ
พ่อสั่งให้เด็กผู้หญิงคนนั้นที่โตขึ้นกว่าเดิมล้างจาน ..
เด็กผู้หญิงคนนั้นไม่พอใจ ชักสีหน้า ทำฮึดฮัด
โดยไม่คิดเลยว่า .. พ่อที่เพิ่งกลับมาจากทำงาน
จะเหนื่อยแค่ไหน

จากภาพห้องครัว .. เปลี่ยนไป
เป็นภาพของพ่อที่เริ่มอายุมาก
และเด็กผู้หญิงคนนั้นที่กำลังจะเข้ามหาวิทยาลัย

พ่อบ่นมากขึ้นกว่าเดิม ..
แม้เด็กผู้หญิงคนนั้นเริ่มเชื่อฟังในสิ่งที่พ่อสอน
แต่ก็ยังไม่ชอบที่พ่อบ่น
พอพ่อบ่นคำ ก็เถียงคำ

รีบๆ ทำงาน รีบๆ ล้างจาน
คิ้วขมวดใส่พ่อที่ยืนอยู่ข้างๆ พลางเดินสวนออกมาจากครัว
มานั่งอยู่ในมุมเดิม .. หน้าโต๊ะคอมพิวเตอร์

พ่อที่เลิกบ่นแล้ว เดินผ่านมาลูบหัวเราเบาๆ
แล้วเดินไปเปิดโทรทัศน์ดูรายการสารคดีที่พ่อชอบ

..

หากมีใครสักคนกำลังล่องหนอยู่ในบริเวณที่เรานั่ง
เขาคงจะเห็นว่าภาพที่อยู่ข้างในดวงตาของเราตอนนี้
มีผู้ชายคนนั้นอยู่เต็มๆ

 

 

 

 

 

..
สิ่งที่เราเฝ้าออกตามหา
ความรัก ความเอาใจใส่
หรือแม้แต่คนที่อยากยกตำแหน่งให้เขาเป็นคนพิเศษ

 

ดูเหมือนระยะทางทั้งหมดที่เราเอ่ยขึ้นมาในวงเล็บ
จะมีพ่ออยู่เสมอบนเส้นทางเหล่านั้น
หากเพียงแต่เรามองข้าม ..

ทั้งๆ ที่พ่อ .. จะเป็นผู้ชายคนนั้น
คนที่จะอยู่เคียงข้างเราตลอดไป

ต่อให้เราไม่มีใครมารัก ไม่มีใครมาชอบ ไม่มีใครมาสนใจ
ป่วย เป็นบ้า หรือกระทั่งพิการ

ก็จะมีเขาคนนี้ .. ข้างๆ เราตรงนี้
ตั้งแต่เกิด จนหมดลมหายใจ
จนกว่าจะตายจากกัน

แน่นอน .. อย่างที่สุด

 

 

 

 

 

 

 

คำพูดที่พ่อบ่น พ่อพร่ำสอน ..
ตอนนี้รู้สึกว่าโชคดีที่ยังได้ยิน

เพราะหากถึงวันไหนที่ไม่มีคำพูดเหล่านี้ผ่านหูของเราอีกต่อไปแล้ว
นั่นอาจหมายถึง "พ่อ .. ได้จากไปแล้ว"

 

 

Comment

Comment:

Tweet

คุณทำให้เราคิดถึงพ่อ

#25 By ตินกานต์ on 2009-05-31 11:54

Hot!
ตรงใจ

#24 By JIRA on 2009-05-30 12:16

ซึ้งมากมาย



เข้ากับอารมณ์ตอนนี้



ฮืออออออออ




#23 By i'm drizzle =] on 2009-05-29 19:57

ลืม!

มีที่นอนละนะ

แต่ช่วงนี้ยังเทียวไปเทียวมาบ้านเพื่อน

เพราะต้องมาส่งทุกวัน แล้วขี้เกียจกลับ

เสียดายน่าซ้อนมอไซค์โบว์ไปนอน ฮ่าฮ่า

โอกาศหน้าละกัน โคะโคะ
ในความรู้สึกของคนที่รักพ่อมากมาก
พี่ว่าใครใครก้คิดแบบนี้อ่ะ
แต่จะถ่ายทอดได้ซึ้งจนน้ำตาหยดแหมะขนาดนี้มั้ยไม่รู้ได้

พี่เคยทำใหพ่อร้องไห้ด้วยนะ
ตอนนั้นจำได้ว่าพอคุยกันแล้วก็ร้องไห้ด้วยกัน
กอดกัน หอมแก้มกัน ความรู้สึกคือ ใครก็แทนพ่อเราไม่ได้
ถึงจะบ่นแต่ก็เพราะรัก ไม่ใช่รำคาญ รังเกียจ
อย่างคนที่หมดใจให้กัน

พี่คิดว่าคนที่ไขว่ขว้าพยายามจะหาแฟนหนุ่มมาครองอยู่ตลอด
น่าจะลองกลับมาสนใจพ่อบ้างนะ
(ฮ่าฮ่าฮ่า แอบประชดเพื่อนในบล็อกโบว์ว่ะ )

ยอมรับเอนทรี่นี้ โดนใจสุดสุด ...
ถ้ามีเรื่องอะไรก็เปิดอกคุยกันเลย พ่อเราน่ะแมนอยู่แล้ว
big smile


Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!
น้ำตาซึมเลยอ่ะ
ทำไมวันนี้ มีแต่คนเขียนบล็อกแบบนี้นะ

ไม่ชอบเลย มันคัดจมูกน่ะ
อิอิ ;p

#20 By beto| e a r n on 2009-05-28 00:13

เป้นเรื่องที่เขียนได้ชวนอ่าน
เป็นเรื่องที่อ่านจบแล้วทำให้รู้สึกมีความสุข

#19 By normar on 2009-05-27 22:38

พอดีฉันไม่เคยท่องเที่ยวเพื่อตามหาคนรักน่ะ

ปกติรักสาวอยู่คนนึงซึ่งก็ไปไหนด้วยกันตลอด

รักมากที่สุดในชีวิต

แม่ฉันเอง

ก็เข้าใจที่เขียนมาดีนะ

ขอให้เขียนเรื่องดีๆต่อๆไปล่ะกัน

เป็นกำลังใจให้ บอ โอ บอ วอ การัน

#18 By sunshin (124.120.52.36) on 2009-05-27 22:35

พ่อ..เป็นฮีโร่ในใจเสมอ..

คิดถึงพ่อ..รักพ่อมากๆเช่นกันค่ะHot!
surprised smile

#16 By OPEN (124.121.246.55) on 2009-05-27 19:47

รักพ่อ จัง


นั่นสินะ
ทำไมเราไม่คิดที่จะเข้าใจพ่อบ้าง

#15 By abobdlN on 2009-05-27 16:17

อ่านแล้วชอบ Hot!
ว้าว

ซาบซึ้งอย่างบอกไม่ถูกจริงๆ

Hot!

#13 By l o i name i o l * on 2009-05-27 12:09

ซาบซึ้งตรึงจิต

#12 By Zirius Sandorius on 2009-05-27 10:49

น่าประทับใจ

#11 By wesong on 2009-05-27 09:21

ดวงตาที่เปิดกว้าง เหลือแค่เพียงภาพที่เลือนลาง..
แม้จะจับต้องไม่ได้
แต่สิ่งที่เหลืออยู่คือ ความทรงจำ

ความทรงจำที่สวยงามจะยังตราตรึงอยู่ในหัวใจเราเสมอ

Ps. I sO Love (my) dad^^
thank yOu fOr yOur gOOd wOrds ka.

#10 By jEn'(a lOt lOst) on 2009-05-27 08:45

เฮ้ย! !!

น้ำตาพี่เอ่ออ่ะ

:)

#9 By aomlok- on 2009-05-27 07:29

เป็นเหมือนกันเลยแฮะ
เวลามองหลังใคร
แล้วชอบคิดเวลา
ไม่มีเค้าแล้ว

พี่เป็นอย่างนี้เวลาตอนมองยายครับ
หลังค่อมๆ ตัวสั่นๆ คิดถึงยายจัง

big smile big smile

#8 By h|b|b on 2009-05-27 00:43

แอบซึ้งวุ้ย เขียนดีนะเนี่ยน้องสาว confused smile

#7 By E.T.*** on 2009-05-27 00:07

บางสิ่งที่อยู่ใกล้ตา ..confused smile
ห่างจากตัวไม่ไกลนัก..confused smile
บางทีก็ทำให้เรามองข้ามไป..confused smile
มองไปยังสิ่งที่อยู่ใกล้จนเหนื่อย..confused smile
เหนื่อยที่จะติดตามมันไป..confused smile

กลับมามองสิ่งใกล้ตัว..confused smile
คนที่ห่วงใยใกล้ๆตัว..confused smile
ที่ไม่ว่าเราจะเป็นอย่างไร..confused smile
ทำอะไร..อยู่ที่ไหน..confused smile
เขายังคงเฝ้ามองอยู่ห่างๆ..confused smile
ไม่เกินไปกว่าระยะของความห่วงใย..confused smile
แต่เชื่อไหม..มันคงมีมากมายกว่านั้น..confused smile

สิ่งใกล้ตัวที่มีค่า..confused smile
รักษาสิ่งนั้นไว้ให้ดี..confused smile
เพราะคงไม่มีใครรู้..confused smile
ว่าตัวเราและสิ่งมีค่า..confused smile
จะต้องจากกันไปในวันใด..confused smile

บางสิ่งที่มองไม่เห็น..confused smile
ก็ใช่ว่าสิ่งนั้นจะไม่มีอยู่..confused smile
เช่นเดียวกับความรัก..confused smile
ยังคงเป็นสิ่งล่องหนหากมองด้วยตา..confused smile
แต่คงจะชัดเจนหากมองจากหัวใจ..confused smile

ความรักจากครอบครัว..อบอุ่นเสมอ..confused smile
บ้าน..ไม่ว่ากลับมาครั้งใด..ก็ยังเป็นบ้านหลังเดิม..confused smile

Hot!

#6 By happiness in my bag.. on 2009-05-27 00:04

สองคนในชีวิต ที่ไม่ว่าอย่างไร
เค้าจะอยู่กับเราเสมอ
ต่อให้เราวางเค้าอยู่ในลำดับที่เท่าไหร่ในชีวิต
แต่สำหรับเค้า
เราอยู่ลำดับแรกเสมอ และแน่นอนว่าตลอดไป
เราเป็นอันดับแรกเสมอสำหรับพ่อแม่

คุณ Millhz รู้มั้ย
ว่านับวัน เราจะยิ่งนึกถึงเรื่องเหล่านี้มากขึ้น
ยิ่งโตยิ่ง sensitive กับเรื่องเหล่านี้
เพราะยิ่งโต นั่นหมายถีง เวลาที่เราจะได้อยู่กับท่านยิ่งน้อยลง
..เราอยากใช้เวลาที่มีนั้นให้คุ้มค่าที่สุด..

ขอบคุณนะคุณ Millhz ที่ให้เราได้มีโอกาสอ่านเรื่องนี้
แม้เราจะไม่ได้มีความทรงจำมากมายกับพ่อ
แต่เรารู้ ว่าลึกๆ เรารักพ่อมาก
surprised smile

Hot!

#5 By moofisho on 2009-05-27 00:00

อิจฉาที่ยังมีพ่อให้เห็น

ยังมีพ่อค่อยบ่น

เอาใจใส่

ให้ความรัก

และ...ความกล้า

ไม่ใช่ว่าทุกคนจะได้รับประสบการณ์นั้นหรอกนะ

ดูแลให้ดีละ

.
.
.

#4 By เธียร (125.24.193.199) on 2009-05-26 23:59

ซึ้งจังค่ะพี่โบ
สู้ๆน้ะค่ะ


55 55 555
สู้เหี้ยไรวะ
เมื่อกี้ โรตจิตโทรมาหาเค้าอีกแล้วอ่ะ
ถ้ามันโทรมาอีกเค้า จะให้เบอบ้านแกน้ะ

#3 By zmb. (124.122.183.193) on 2009-05-26 23:57

ซึ้งดีอ่า

อ่านแล้ว รักพ่อมากขึ้นเลย

โบว์นี่ชอบแต่งเรืองจัง...แต่งดีด้วย

#2 By (124.120.43.181) on 2009-05-26 23:57



#1 By bouudaes on 2009-05-26 23:43