10 LINE'S MEMO

posted on 28 Nov 2009 21:42 by millhz

 

 

- ความรู้สึกต่อโลก - ไม่เกิน ๑๐ บรรทัด -
เว้นบรรทัดที่เขียนวันที่กับเวลา
(ฉบับ คุยกับตัวเองและเก็บไว้ให้ตัวเองอ่าน)

 

 

- เพจนี้เกิดจากความเชื่อในความเปลี่ยนแปลง
- จึงระบุวันที่และเวลาเอาไว้ตลอด
- เพราะอยากรู้ว่า, ขณะ ณ วันนั้น เวลาเท่านั้น
- เราก้าวตามการหมุนของโลกไปถึงไหนแล้ว

(การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นทุกวัน
อยู่ที่เรียนรู้ ยอมรับและเข้าใจ)
 

 

 

  ๐๑ ๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๒
 
๑๙ นาฬิกา ๒๔ นาที
 

  วันนี้เข้าใจอะไรมากกว่าเมื่อวาน
  เข้าใจว่า, บางที
  ระหว่างชายหญิงที่ไปดูหนัง กินข้าว กินไอติม ไปไหนมาไหนด้วยกัน
  ไม่จำเป็นที่จะต้องเป็นแฟนกันเสมอไป
  อาจเกิดความรู้สึกอยากตั้งคำถามระหว่างความสัมพันธ์บ้าง
  ว่า "เราเป็นอะไรกัน ?"
  แต่ถ้าล้างสมองตัวเองและลืมเส้นกรอบที่สังคมขีดขึ้นมาล้อมรอบตัวเราไปบ้าง
  มันก็ดูจะสนุกและสุขกว่าไม่ใช่หรือ ?
  หากจะมีคนอีกคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างกันบนเส้นทางหนึ่ง
  ที่เมื่อถึงทางแยก, ก็แค่แยกทาง .. โดยไม่มีอะไรมาผูกมัดกันเอาไว้

 

  ๒๓ นาฬิกา ๐๓ นาที

  ทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนไปทุกวินาที
  อาจทำให้เกืดความเศร้า ความเจ็บ ความปวด
  แต่หากเราเปิดใจกว้าง
  และยอมรับในความเป็นไป
  มันก็จะเป็นแค่เรื่องเรื่องหนึ่งที่ธรรมดา
  แล้วก็จะเป็นแค่เรื่องเรื่องหนึ่ง
  ที่ผ่านมา .. และผ่านไป

 

 

  ๐๒ ๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๒
  ๐๐ นาฬิกา ๑๙ นาที

  แม้ไม่ใช่ครั้งแรกที่กดโทรศัพท์ไปหาเธอ, ใจเราก็ยังเต้นเหมือนครั้งแรกไม่มีผิด
  บางความคิดก็แค่อยากได้ยินเสียง บางความคิดก็แค่อยากพูดคุย
  เสียงของเธอครั้งนี้ดูอบอุ่นกว่าครั้งก่อน, ฟังดูเป็นมิตร
  ทำให้อยากหาเรื่องมาคุยกับเธอให้นาน
  แต่น่าเสียดายที่เธอมีงานต้องทำ และสัญญาณไม่ค่อยจะดี
  เราก็เลยเลือกที่จะวางสาย .. (เรานี่ หมายถึง เรากับเธอทั้งคู่นะ)
  แต่มันน่าดีใจตรงไหนรู้ไหม ?
  เพราะเสียงของเธอทำให้เรารู้สึกได้ว่าเธอไม่อยากวาง
  แล้วสักวันหลังจาก disconnected โทรศัพท์ครั้งนั้น
  เราจะได้คุยกันอีก ..

 

  ๑๓ นาฬิกา ๑๔ นาที

  เวลาที่เราต้องการสิ่งสิ่งหนึ่ง, มันจะไม่ยอมมาหาเราทันที
  แต่ในเวลาที่เราไม่ต้องการมันแล้วนี่สิ, กลับหยิบยื่นมาให้
  ทำไมมักจะได้สิ่งที่ต้องการหลังจากเราไม่ได้ต้องการมันแล้ว
  สิ่งสำคัญมันอาจไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าสุดท้ายเราได้มันมาครอบครองหรือไม่ ?
  มันอยู่ที่ว่า .. ในขณะนั้นมันยังมีค่าอยู่หรือเปล่า ?
  มันจะมีค่าสักแค่ไหนกัน, ในระหว่างช่วงเวลาหนึ่งที่เราอยากได้จนเกือบจะลืมไป
  สุดท้ายเมื่อเราได้มา หากค่าของมันหมดแล้วในสายตา
  มันจะมีความหมายอะไรต่อไป ?
  ...

 

 

  ๐๓ ๒๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๒
  ๐๑ นาฬิกา ๓๐ นาที

  อ่านความคิดที่คิดไปเมื่อตอนบ่ายของวันนี้ ^
  มีเหตุการณ์สองอย่างที่เป็นเรื่องเดียวกันทำให้เราได้เข้าใจ
  ว่า .. สำหรับคนที่ต้องการนั้น
  ถึงแม้, จะไม่สมหวังดั่งใจปรารถนา
  จนบางคราวเรากลายเป็นฝ่ายที่ลืมเรื่องบางสิ่งไปเองโดยไม่ได้ตั้งใจ
  คนที่เราต้องการกลับกลายเป็นคนที่จดจำเรื่องราวเหล่านั้น
  ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาตั้งใจหรือไม่ .. ?
  แต่คำตอบของ "ค่า" สำหรับคนที่ต้องการหรือ "เคย" ต้องการนั้น
  มันยังมีอยู่เสมอ ..
  และคิดว่าจะมีอยู่ .. ตลอดไป

 

  ๑ นาฬิกา ๓๔ นาที

  แปลกใจ, ที่วันนี้เธอโทรศัพท์มา
  อาจเป็นเพราะเมื่อวานเราได้คุยกัน แต่มันสั้นมากจริงจริง
  วันนี้เราก็ไม่ได้คุยยาวไปกว่าเมื่อวานสักเท่าไร
  แต่ความสุขที่ได้รับมานั้น .. ก็ไม่ได้น้อยไปกว่าช่วงเวลาไหนไหนที่เราใช้ร่วมกัน
  เรารู้สึกสบายใจที่ "เรา" เป็นอย่างนี้
  เรารู้สึกชอบใจที่ "เรา" เป็นอย่างนี้
  มันคงจะนานกับความสัมพันธ์เช่นนี้
  หากไม่มีใครคิดจะเปลี่ยน, หรืออาจจะเปลี่ยน
  หากมีคนคิดเปลี่ยนใจ ..

 

  ๑๘ นาฬิกา ๔๖ นาที

  เพราะอากาศที่เปลี่ยนแปลงนี้หรือเปล่า ?
  หรืออาจเป็นเพราะมันแค่มีอิทธิพลต่อคนที่ใช้ชีวิตร่วมกับอากาศหนาวนี้
  อารมณ์มันเลยเย็น .. เย็นเสียจน .. เย็นชา

 

 

  ๐๔ ๒๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๒
  ๒๓ นาฬิกา ๒๙ นาที

  รายละเอียดปลีกย่อยจากการเขียนบล็อกเรื่องเมื่อวาน
  "เรื่องเข้าใจผิดเกี่ยวกับตั๋วรถเมล์"
  มันเป็นเรื่องที่น่าแปลกใจสำหรับเราจริงจริงเลยนะ
  ที่เธอเอาตั่วมาให้เราเมื่อวาน ..
  แม้เราจะไม่ได้ดอกกุหลาบที่เธอกำไว้อยู่นานสองนาน
  แต่เราก็ดีใจนะ, ที่ได้รู้ว่าเธอก็ใส่ใจรายละเอียดเล็กน้อยข